Ήμουν εκεί .. Με αφορμή την Έκθεση Φωτογραφίας του Δημήτρη Μέλλου "Chinatown" συνάντησα την Δώρα Λαβαζού στην iFocus Gallery και μου μίλησε για όσα φωτογραφικά μας ετοιμάζει αλλά και για το πως ξεκίνησαν όλα.

Από την επίσκεψη μου στην iFocus Gallery

Φωτ. Κώστας Δελχάς

της Λίζης Πιστολά

Από τον Οκτώβριο του 2017  ένας νέος φωτογραφικός πυρήνας γεννήθηκε  στο κέντρο της Αθήνας  και συγκεκριμένα στη Στοά της  Όπερας. Το γνωστό διαδικτυακό περιοδικό iFocus.gr απέκτησε τη δική του στέγη και φιλοδοξεί να μας μεταδώσει τη γνώση αλλά κυριώς τη χαρά της φωτογραφίας μέσα από εκθέσεις , σεμινάρια και άλλα φωτογραφικά δρώμενα. Ψυχή του  iFocus.gr η Δώρα Λαβαζού την οποία συνάντησα στη φιλόξενη iFocus Gallery και κάναμε μια υπέροχη φωτογραφική και όχι μόνο κουβέντα. Αφορμή της συνάντησης μας στάθηκε η Έκθεση Φωτογραφίας  του Δημήτρη Μέλλου που εγκαινιάζεται στην iFocus Gallery την ερχόμενη Κυριακή 11 Φεβρουαρίου στις 7μμ.

Λ. Δώρα καλησπέρα, πριν μιλήσουμε για την αφορμή αυτής της συνάντησης, θα ήθελα να σου δώσω συγχαρητήρια για το νέο αυτό εγχείρημα που τόλμησες και πραγματικά έχεις κάνει εξαιρετική δουλειά με τον χώρο της iFocus Gallery στον οποίο βρισκόμαστε αλλά και με τις δραστηριότητες  που παρακολουθώ στο iFocus και ήδη αρχίζουν να πληθαίνουν.  Φαίνεται πραγματικά ότι έλειπε ένας τέτοιος χώρος από το κέντρο της Αθήνας.  Πες μας πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα;

Δ. Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση και τα εμψυχωτικά σου λόγια, Λίζη!
Η ιδέα αρχικά αφορούσε σε ένα διαδικτυακό περιοδικό, αποκλειστικά και μόνο, για φωτογράφους. Πριν δυο χρόνια σχεδίασα το σάιτ και σε λίγο χρονικό διάστημα αναγνωρίσθηκε και αγαπήθηκε απ’ όλη (σχεδόν) τη φωτογραφική κοινότητα.  Στην πορεία διαπίστωσα πως το διαδίκτυο ναι μεν προσφέρεται για προβολή ωστόσο όλες αυτές οι παρουσιάσεις, συνεντεύξεις ήταν στον «αέρα», τι εννοώ μ΄αυτό. Όλα εικονικά, όλα σε ένα δίκτυο...Εκείνη τη στιγμή θεώρησα σωστό να τολμήσω να δημιουργήσω ένα οικοδόμημα που αρχικά θα στέγαζε την έδρα του σάιτ, στη διαδρομή  είδα πως δεν έφτανε  μόνο αυτό, έπρεπε με κάποιο τρόπο να μπορώ να φιλοξενήσω εκθέσεις, σεμινάρια και διαλέξεις. Κι εκεί πάνω στις σκέψεις και στα θέλω βρέθηκε ο χώρος στη Στοά της Όπερας. Έτσι απλά και γρήγορα .

Λ. Σίγουρα τα πράγματα γίνονται απλά όταν όμως έχει προηγηθεί δουλειά και σκέψη και πραγματικά  εσύ φαίνεται να είσαι στο φυσικό σου περιβάλλον σε αυτόν τον χώρο.  Πολύ χαίρομαι που προχώρησε τόσο γρήγορα αυτή τη ιδέα. Είσαι όμως ανήσυχο πνεύμα και έχεις πολλές δημιουργικές ιδέες μια από αυτές είναι και τα Φωτογραφικά Εργαστήρια για παιδιά. Αλήθεια τι ακριβώς είναι τα εργαστήρια αυτά,  πότε ξεκίνησαν και ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να τα παρακολουθήσει ένα παιδί;

Δ. Πέρυσι διοργάνωσα και δίδαξα στα πρώτα φωτογραφικά εργαστήρια για παιδιά και εφήβους επίσης, δημιούργησα την Πρώτη Πανελλήνια Φωτογραφική Ομάδα Εφήβων, με την πεποίθηση πως η τέχνη της φωτογραφίας μπορεί και οφείλει να διεγείρει τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών.
Το μόνο που χρειάζεται ένα παιδί για να παρακολουθήσει τα εργαστήρια  είναι γονείς με καλλιτεχνικές ευαισθησίες και με τις κεραίες τους συντονισμένες στο  πως η φωτογραφία μπορεί να γίνει ένα παράθυρο στον κόσμο μας, πως η φωτογραφία είναι μια διέξοδος και ένας δημιουργικός τρόπος έκφρασης και αποφόρτισης από την καθημερινή πίεση του εκπαιδευτικού συστήματος... Τα ίδια το μόνο που χρειάζονται δίπλα τους είναι ανθρώπους κατάλληλους να τους δείξουν αυτόν τον μαγικό δρόμο. Φυσικά μια μηχανή ή ένα κινητό για αρχή.
Θα ήθελα εδώ σε αυτό το σημείο να ενημερώσω τους γονείς πως ξεκινάμε νέα τμήματα φωτογραφίας παιδιών και εφήβων στη Γλυφάδα, περισσότερες πληροφορίες μπορούν να βρουν στο σάιτ μας .

Λ. Πραγματικά εξαιρετική ιδέα, καλή επιτυχία και σε αυτό και σε όλα όσα συντονίζεις το τελευταίο διάστημα. Η σημαντική έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Μέλλου που εγκαινιάζεται την Κυριακή, φωτογραφικά σεμινάρια με σπουδαίους φωτογράφους και τόσα άλλα. Γνωρίζω ότι έχες αρκετά χρόνια εμπειρία στο χώρο των εκδόσεων, όμως όλα αυτά απαιτούν πολύ ενέργεια και πραγματική αφοσίωση θα έλεγα. Τι είναι αυτό που σου δίνει αυτή την ενέργεια;

Δ. Η αγάπη και το πάθος  για τη φωτογραφία είναι η δύναμή μου, από εκεί πηγάζει όλη αυτή η ενέργεια. Προέρχομαι από τον χώρο των περιοδικών με πολυτεή εμπειρία πάνω στο Photo Editing, στη σύνταξη και στον συντονισμό.  Στις εκδόσεις που εργαζόμουν είχα υπό την επιμέλεια μου τα περιοδικά Focus, Focus junior, Geo, Men’s Health , Prevention, 2board κ.α. Όπως αντιλαμβάνεστε έχω μάθει από μικρή ηλικία να κινούμαι γρήγορα και με αποτέλεσμα. Το iFocus.gr & το iFocus Junior είναι η συνέχεια που ήθελα να δώσω μετά το κλείσιμο των περιοδικών που τόσο αγάπησα. Ακούγεται μεγαλεπήβολο εγχείρημα το σάιτ, η γκαλερί, τα σεμινάρια, ο συντονισμός, οι επιμέλειες εκθέσεων, η διδασκαλία…ίσως και να ΄ναι, παρόλα αυτά αν δεν σκέφτεσαι και δεν ενεργείς με τέτοιο τρόπο, αν δεν ρισκάρεις μένεις στάσιμος ένας απλός παρατηρητής του κόσμου κι αυτό δεν είναι μέσα στη φιλοσοφία μου για τη ζωή!

Λ. To 2015  λοιπόν βγαίνει δυναμικά στον αέρα το iFocus, ένα διαδικτυκό περιοδικό αποκλειστικά για τη φωτογραφία και αρχίζει να αποκτά το δικό του κοινό. Θες να μας πεις πως προέκυψε η iFocus Gallery και τι ακριβώς συμβαίνει στον χώρο αυτό;

Δ.  Όπως προανέφερα το σάιτ το σχεδιάσα αποκλειστικά και μόνο για τις ανάγκες των φωτογράφων, των φίλων της φωτογραφίας και για αυτούς που θα ήθελαν να ασχοληθούν με τη φωτογραφική τέχνη. Η μεγάλη απήχηση από τον κόσμο με οδήγησε στο επόμενο βήμα, στον χώρο της  iFocus Gallery . Δυο χρόνια, τώρα, η επαφή και η καθημερινή τριβή με τους φωτογράφους, με τις φωτογραφικές κοινότητες,  τις λέσχες και τις ομάδες με ώθησαν να δω και να αντιληφθώ το κενό που υπήρχε, όλα ήταν εικονικά,  μια πλασματική πραγματικότητα  δεν είχαν και δεν έχουν σάρκα και οστά. Είδα διασπορά δυνάμεων. Κάποιοι σεμιναριακοί χώροι, κάποιες γκαλερί αλλά όχι αποκλειστικά για φωτογράφους, κάποια σάιτς, κάποια μπλογκς, τίποτα ολοκληρωμένο. Ναι, τίποτα ολοκληρωμένο,  τώρα είμαι στην ευχάριστη θέση να έχω υλοποιήσει αυτό τον χώρο να έχω δώσει στο σάιτ σάρκα και οστά,  ώστε να αποτελεί ένα όχημα επικοινωνίας με στόχο να υποστηρίζει όλες τις δράσεις των εργαστηρίων, των εκθέσεων, των διαλέξεων κοκ.

Λ.  Πώς θα μπορούσε κάποιος  να ενημερωθεί για τα σεμινάρια που γίνονται εδώ και όλες τις φωτογραφικές δράσεις ;

Δ. Όλες οι δράσεις μας αναρτούνται στο σάιτ και στα σόσιαλ μίντια που αποτελούν τους δορυφόρους και χρήσιμα εργαλεία για να επικοινωνούμε με τον κόσμο. Σας παροτρύνω να το επισκεφτείτε, να το «ξεφυλλίσετε» και στην κατηγορία Workshops να διαβάσετε και να επιλέξετε ποιο είναι αυτό το εργαστήριο που πιθανόν να σας ενδιαφέρει,  να εκδηλώσετε το ενδιαφέρον σας και να δηλώσετε τη συμμετοχή σας στο μέιλ μας info@ifocus.gr & dora@ifocus.gr  . Επίσης, αν γραφτείτε μέλος μας θα έχει τη δυνατότητα να λαμβάνετε e-mails με τα νέα μας, τα οποία δεν αφορούν μόνο στα σεμινάρια αλλά και σε μια πλούσια αρθρογραφία με στήλες , ειδήσεις , συνεντεύξεις, αφιερώματα πάντα σχετικά με τη φωτογραφία.

Λ. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις  για να εκθέσει ένας φωτογράφος  τη δουλειά του στην ifocus gallery;

Δ. Βασική προϋπόθεση είναι να έχει φωτογραφικό υλικό, να μας παραθέσει το πορτφόλιο του , και εφόσον κρίνεται πως το φωτογραφικό υλικό ταιριάζει με τον χώρο και τη φιλοσοφία του, έπεται η επιμέλεια, η επιλογή φωτογραφιών, ο τρόπος και το υλικό που θα τυπωθούν το πώς και πού θα τοποθετηθούν και φυσικά η προώθησή του. Το iFocus.gr εκτός από τις εκθέσεις αναλαμβάνει και κατασκευάζει ιστοσελίδες φωτογράφων, λογότυπα, αφίσες, κάρτες και ότι μπορεί να χρειαστεί ένας φωτογράφος για να προωθήσει το έργο του.

Λ. Ποια είναι τα σχέδια σου για το iFocus Gallery και το iFocus στο άμεσο μέλλον;

Δ. Αυτή την Κυριακή στις 11 Φεβρουαρίου ( στις 19.00) η iFocus Gallery έχει την τιμή και τη χαρά να φιλοξενεί την ατομική έκθεση του Δημήτρη Μέλλου με τίτλο Chinatown. Ο Δημήτρης έρχεται από τη Νέα Υόρκη που ζει και εργάζεται γι’ αυτό το γεγονός. Θα χαρώ πολύ να σας δω και να σας ξεναγήσω στην έκθεση του , εξίσου σημαντικό είναι να γνωρίσετε τον φωτογράφο από κοντά .
Στην πορεία θα ακολουθήσουν κι άλλες εκθέσεις , σύντομα, όπως επίσης κι άλλα εργαστήρια και workshops. Εδώ, θα ήθελα να σταθώ λίγο και να σας  ενημερώσω πως στις 6 Ιουνίου οργανώνω ένα 5ημερο σεμινάριο με τον Ρώσο φωτογράφο του Magnum, Gueorgui Pinkhassov σύντομα θα δείτε ανακοινώσεις μου σχετικά με τιμές και τις προϋποθέσεις που πρέπει να έχει κάποιος που θα ήθελε να το παρακολουθήσει.
Σχετικά με το σάιτ αυτό που οραματίζομαι είναι να συστρατευτούν οι καλύτεροι συντάκτες από όλες τις κατηγορίες της φωτογραφίας και να το δυναμώσουν, επόμενο βήμα μου είναι  να μπορώ να το επικοινωνήσω στο εξωτερικό ίσως αν υπάρχει η δυνατότητα να βγει on air στα αγγλικά σε πρώτη φάση. Θα το δω. Ένα είναι σίγουρο πιστεύω στην καλή φωτογραφία και στους Έλληνες φωτογράφους ωστόσο δεν σας κρύβω πως έχω βαρεθεί αυτή την  εσωστρέφεια, μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό μας,  και από στενούς φωτογραφκούς κύκλους ,  γύρω από αυτή τη μικρή φωτογραφική κοινότητα της χώρας μας…Θεωρώ πως με σωστή δουλειά, με σωστούς και αξιόλογους συνεργάτες, μέθοδο και όραμα δεν θα αργήσει η στιγμή που θα τα καταφέρουμε να βγούμε προς τα έξω δυναμικά.


Η Δώρα μου μίλησε με πολύ ενθουσιασμό και χαρά για το νέο της εγχείρημα. Θα το καταλάβετε κι εσείς εάν επισκεφτείτε την iFocus Gallery στη Στοά της Όπερας, και δείτε τον όμορφο χώρο που έχει δημιουργήσει στον οποίο μάλιστα θα φιλοξενηθεί από την Κυριακή 11 Φεβρουαρίου η έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Μέλλου  “Chinatown”.
Καλή επιτυχία !

IFOCUS GALLERY
ΣΤΟΑ ΟΠΕΡΑΣ
Ακαδημίας 57 & Ιπποκράτους 13
ΑΘΗΝΑ
Τηλ. επικοινωνίας :21 0364 7088

'Ημουν Εκεί Έκθεση Φωτογραφίας Walker Evans Centre Pompidou 26 April 2017 - 14 August 2017



Της Λίζης Πιστολά

Όταν την περασμένη άνοιξη έμαθα ότι στο Center Pompidou στο Παρίσι επρόκειτο να παρουσιαστεί το έργο του Walker Evans σε αναδρομική έκθεση ήξερα αμέσως ότι θα έκανα ότι μπορούσα για να την δω. Η ιδέα της συνάντησης με το έργο ενός  τόσο σημαντικού  φωτογράφου με ενθουσίαζε και ταυτόχρονα μου προκαλούσε μεγάλο ενδιαφέρον το πώς ο επιμελητής θα αντιμετώπιζε και θα παρουσίαζε το έργο του Evans σε ένα χώρο όπως το Center Pompidou.  Και ενώ όλα έδειχναν ότι δεν θα κατάφερνα να κάνω αυτό το ταξίδι μια ξαφνική απόφαση μου στην κυριολεξία της τελευταίας στιγμής με πήγε στο Παρίσι και έτσι στις 2 Αυγούστου βρέθηκα με μεγάλη χαρά μπροστά στις φωτογραφίες ενός από των σημαντικότερων φωτογράφων του 20^ου αιωνα.

Η έκθεση ξεκινούσε με κάποιες από τις πρώτες του φωτογραφίες και αυτοπορταίτα του από διαφορετικές  χρονικές περιόδους. Προχωρώντας  πολύ γρήγορα διαπίστωσα ότι ο επιμελητής είχε χειριστεί με δεξιοτεχνία και σεβασμό το πλούσιο υλικό που είχε στα χέρια του. Μας παρουσίαζε τις φωτογραφίες και το έργο του Evans όχι χρονολογικά, όπως θα περίμενε κανείς σε μια αναδρομική έκθεση φωτογραφίας, αλλά κυρίως θεματικά, δείχνοντας τα θέματα τα οποία ο Evans είχε κατά καιρούς φωτογραφίσει αλλά και τις φωτογραφικές του εμμονές χωρίς απαραίτητα να τονίζει κάποιες  φωτογραφίες του. Ένιωσα ότι στόχος του ήταν να παρουσιάσει το σύνολο του έργου του και την καλλιτεχνική ταυτότητα Evans, παρά να υπερτονίσει τις πιο σπουδαίες φωτογραφίες του. Θεωρώ πως ήταν ένας εφικτός στόχος απέναντι σε έναν θεατή που είχε το ενδιαφέρον, τη γνώση αλλά και την διάθεση να προσεγγίσει ενεργά το έργο που του παρουσιαζόταν.

Σε αυτό το πλαίσιο στην έκθεση υπήρχαν διάφορες συλλογές του Evans με καρτ ποστάλ. Εικόνες που ο ίδιος κρατούσε γιατί έλεγε του προκαλούσαν το ενδιαφέρον ή έμοιαζαν με τις φωτογραφίες του. Επίσης ο ίδιος ήταν συλλέκτης εκτός των άλλων και φωτογραφιών της αστυνομίας από πρόσωπα που είχαν συλληφθεί, από σκηνές εγκλημάτων καθώς και από διάφορα διαφημιστικά σήματα επηρεασμένος από το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν διαφημιστής.

Φωτογραφικά είδα πολλές από τις φωτογραφίες του που γνώριζα ήδη, αλλά και άλλες που δεν ήξερα. Ξεχώρισα την παρουσίαση μια σειρά έγχρωμων φωτογραφιών που ο Evans είχε κάνει το 1957 κυρίως από την αγορά, οι οποίες  προβάλλονταν σε μικρή οθόνη δίπλα στα κάδρα με τις τυπωμένες φωτογραφίες. Επίσης ήταν φανερή η επιρροή του Atzet στο έργο του και ιδιαίτερα σε κοινά φωτογραφικά θέματα όπως οι πλανόδιοι και οι προσόψεις καταστημάτων και σπιτιών.

Η έκθεση ολοκληρώνοταν με την παρουσίαση ντοκιμαντέρ το οποίο έδειχνε τον ίδιο τον φωτογράφο να περιγράφει όλη του την καλλιτεχνική πορεία, πως ξεκίνησε την ενασχόληση του με τη φωτογραφία, πως εξελίχθηκε και γενικά τις απόψεις του για το μέσο.

Δεν είμαι πολύ σίγουρη ότι μπορώ να μεταφέρω το αίσθημα που είχα φεύγοντας από την έκθεση. Σίγουρα ένιωθα πολύ τυχερή που είχα την ευκαιρία να δω από κοντά το σημαντικό φωτογραφικό έργο του Walker Evans και πλούσιο υλικό από τις προσωπικές του συλλογές, αλλά περισσότερο με συγκίνησε η αποκάλυψη του καλλιτέχνη πίσω από το έργο και της απλότητας του που μου έδειξε πως η χαρά της διαδικασίας, οι πειραματισμοί, οι εμμονές, οι αποτυχίες, οι συζητήσεις, οι αλλαγές όλα όσα αποτελούν τη ζωή δηλαδή είναι  εξίσου σημαντικά με το αποτέλεσμα ακόμα και όταν αυτό είναι ένα τόσο σημαντικό έργο.

Ένα μάθημα από τον ίδιο τον Evans :

“A good art exhibition is a lesson in seeing…”

A good art exhibition is a lesson in seeing to those who need or want one, and a session of visual pleasure and excitement  to those who don’t need anything- I mean the rich in spirit. Grunts, signs, shouts, laughter and imprecations ought to be heard in a museum room. Precisely the place where these are usually suppressed. So, some of the values of pictures may be suppressed too, or plain lost, in formal exhibition.

I’d like to address the eyes of people who know how to take their values straight through and beyond the inhibitions accompanying public decorum. I suggest that true religious feeling is sometimes to be had even at church, and perhaps art can be seen and felt on a museum wall; with luck.

Those of us who are living by our eyes – painters, designers, photographers, girl watchers- are both amused and  appalled by the following half truth : “what we see, what we are” . And by its corollary: our collected work is, in part, shameless, joyous autobiography-cum-confession wrapped in the embarrassment of the unspeakable. For those who can read the language, that is. And we never know just who is in the audience. When the seeing-eye man does turn up to survey our work, and does perceive our metaphors, we are just caught in the act that’s all. Should we apologise?

Walker evans

(απόσπασμα από συνέντευξη του Walker Evans που δημοσιεύτηκε 01/08/1971 Boston Sunday Globe)

 

Η έκθεση φωτογραφίας ολοκληρώθηκε στις 14 Αυγούστου 2017 και επιμελητής ήταν ο Clement Cheroux.



Φωτογραφίες : Λίζη Πιστολά

 

Δείτε εδώ την έκθεση στο site του μουσείου

Ήμουν εκεί - Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών Έκθεση Φωτογραφίας των φιναλίστ του βραβείου Prix Pictet

της Λίζης Πιστολά

Ένα από τα προνόμια που έχει κανείς τον μήνα Ιούλιο στην Αθήνα, είναι ότι πραγματικά μπορεί να απολαύσει την πόλη σε άλλους ρυθμούς. Ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα. Την περασμένη Κυριακή λοιπόν βρέθηκα με την παρέα στην οδό Πειραιώς και συγκεκριμένα στην Πλατεία Κουμουνδούρου στο κτήριο της Παλιάς Δημοτικής Πινακοθήκης Αθηνών το οποίο μετά την ολοκλήρωση των εργασιών λειτουργεί πλέον ως εκθεσιακός χώρος και φιλοξενεί εδώ και λίγες εβδομάδες την Έκθεση Φωτογραφίας με τίτλο "Αταξία/ Disorder "  που παρουσιάζει τους 12 φιναλιστ του βραβείου Prix Pictet, τα εγκαίνια της οποίας θα γίνουν τον Σεπτέμβρη, όπως μας ενημέρωσε ο ευγενικός κύριος που ήταν στο κτήριο και παρατηρούσε με ικανοποίηση αλλά και απορία το ενδιαφέρον μας. Οι φίλοι μου είχαν ξαναπάει και θέλησαν να μου δείξουν το εκπληκτικό κτήριο, έργο του αρχιτέκτονα Παναγιώτη Κάλκου, το οποίο περατώθηκε το 1875 και λειτούργησε μέχρι το 1977 ως βρεφοκομείο, καθώς και τον θαυμάσιο εκθεσιακό χώρο και να σχολιάσουμε μαζί τις φωτογραφίες της έκθεσης. Μπαίνοντας κανείς στο χώρο υπάρχει ενημερωτικός κατάλογος με όλα τα έργα της έκθεσης και τις σχετικές πληροφορίες για τους καλλιτέχνες και το συγκεκριμένο βραβείο, από όπου σας μεταφέρω ένα μικρό απόσπασμα.

Αταξία/ Disorder

Το Prix Pictet είναι ένα βραβείο 100.000 ελβετικών φράγκων που απονέμεται στον φωτογράφο ο οποίος, κατά τη γνώμη της Ανεξάρτητης Επιτροπής, έχει παρουσιάσει μια σειρά έργων που ξεχωρίζουν από καλλιτεχνικής άποψης και επίσης αφηγούνται μια συναρπαστική ιστορία σχετικά με τοθέμα του  βραβείου.
Οι υποψήφιοι φωτογράφοι παρουσίασαν εικόνες που ήταν προφητικές και συνάμα εντυπωσιακές. Από τις προτάσεις που υποβλήθηκαν η Ανεξάρτητη Επιτροπή διάλεξε 12 φιναλιστ από επτά διαφορετικές χώρες τους οποίους ανακοίνωσε σε μια βραδιά που διοργανώθηκε ειδικά για την επιλογή τους στο Theater Antique της Αρλ, στο πλαίσιο των Διεθνών Φωτογραφικών Συναντήσεων της Αρλ (Les Rancontres d'Arles) στις 10 Ιουλίου 2015. Η Valerie Belin ανακυρήχθηκε νικήτρια του Prix Pictet Disorder κατά τα εγκαίνια της έκθεσης των έργων των 12 φιναλίστ, που πραγματοποιήθηκαν στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της πόλης του Παρισιού στις 12 Νοεμβρίου 2015.
Στόχος του βραβείου είναι να αιχμαλωτίσει τη δύναμη της φωτογραφίας για να τραβήξει την προσοχή όλου του κόσμου στα ζητήματα βιωσιμότητας, και ιδίως όσα αφορούν το περιβάλλον. Ο έκτος κύκλος του βραβείου Prix Pictet στρέφει το ενδιαφέρον στο θέμα της Αταξίας (Disorder). Περισσότεροι από  700 φωτογράφοι προτάθηκαν για τον κύκλο αυτό από τα 260 άτομα που επιλέγουν τις υποψηφιότητες και μετά από γόνιμο διάλογο, η Ανεξάρτητη Κριτική Επιτροπή επέλεξε τους 12 φιναλίστ που παρουσιάζονται στην έκθεση.

 

 

 

 

Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών (Παλιά)

Πειραιώς 51

Πλ.Κουμουνδούρου

Αθήνα

Τηλ. Επικοινωνίας : 210 5202420

Ωραριο Λειτουργίας : (όταν υπάρχει έκθεση)

Δευτέρα: κλειστά

Τρίτη- Σάββατο : 10:00-19:00

Κυριακή :10:00-16:00

Η έκθεση θα διαρκέσει έως το φθινόπωρο.

Φωτογραφίες  ©Λίζη Πιστολά

www.prixpictet.com



Ήμουν εκεί - Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης - Common routes: Άνθρωποι - Κοινές Διαδρομές / Ένα Φωτογραφικό Οδοιπορικό στην Τουρκία από την FOKAL και τη GREEN PROJECT

                                                 Της Λίζης Πιστολά

Τις ημέρες αυτές μια ενδιαφέρουσα Έκθεση Φωτογραφίας παρουσιάζεται στον πρώτο όροφο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννη στην οδό Πειραιώς. Ένα οδοιπορικό πέντε φωτογράφων του Παναγιώτη Αρμένη, του Γιώργου Ασημακόπουλου, του Κώστα Δελχά, του Γιάννη Τζώρτζη και του Τόλη Χατζηγνατίου, οι οποίοι ταξίδεψαν τον Σεπτέμβριο του 2015, έντεκα ημέρες από την Κωνσταντινούπολη στη Καππαδοκία και από κει στη Σμύρνη. Οι φωτογραφίες τους παρουσιάζονται στην έκθεση μαζί με ένα βιντεάκι από όλη την πορεία και το ταξίδι τους.

Στα κάδρα τους βλέπουμε τα χωριά της Καππαδοκίας, τα σοκάκια της Κωνσταντινούπολης, την παραλία της Σμύρνης αλλά και τους ανθρώπους που συνάντησαν στο οδοιπορικό αυτό. Ο θεατής περνά από την μια φωτογραφία στην άλλη, οι φωτογράφοι εναλλάσσουν τις εικόνες τους και τελικά καταφέρνουν να δείξουν αυτό που αναφέρουν και οι ίδιοι, τον άνθρωπο στο "φυσικό του περιβάλλον".

Η έκθεση αυτή αποτελεί μια εξαιρετική πρωτοβουλία της FOKAL και της Green Project καθώς οι φωτογραφίες είναι προς πώληση και τα έσοδα θα διατεθούν για την υποστήριξη δράσεων ανακούφισης των προσφύγων.

Η παράταση που έχει δοθεί έως της 10  Μαΐου δίνει την ευκαιρία σε όσους δεν την έχουν δει να την επισκεφτούν. Η έκθεση λειτουργεί καθημερινά 18:00-22:00.

 

 

Common Routes (facebook page)
Διάρκεια Έκθεσης : 8 Απριλίου εως 24 Απριλίου 2016 (παράταση έως 5 Μαΐου)
Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Πειραιώς 206, Αθήνα
Τηλ. επικοινωνίας :210 3418550

ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ - «Ασπρόμαυρο-Έγχρωμο Τα δυο πρόσωπα μιας φωτογραφίας»

Φωτογραφία: Λίζη Πιστολά 

της Λίζης Πιστολά

Όταν στο τέλος της περασμένης φωτογραφικής χρονιάς ο δάσκαλός μας Πλάτων Ριβέλλης μας είχε πει για την ιδέα αυτής την έκθεση  οι περισσότεροι δεν καταλάβαμε τι ακριβώς εννοούσε. Προσωπικά πίστεψα ότι η φωτογραφία που θα εκθέσουμε θα πρέπει να είναι μια ολοκληρωμένη φωτογραφία και να στέκει και στις δυο εκδοχές, κάτι που φυσικά προϋποτίθεται αλλά δεν είναι επαρκές. Μόλις έλαβα λοιπόν την επιλογή του δασκάλου μου κατάλαβα ότι αυτό που θέλουμε να δείξουμε είναι το πώς διαφοροποιούνται τα κριτήρια επιλογής στις δύο εκδοχές της ίδιας φωτογραφίας. Δηλαδή ενώ στην έγχρωμη εκδοχή η φωτογραφία έχει στοιχεία που την κάνουν ενδιαφέρουσα που συνδέονται άμεσα με το χρώμα και την πραγματικότητα, στην ασπρόμαυρη εκδοχή της ίδιας φωτογραφίας αυτά τα στοιχεία εξαφανίζονται και τότε οι φόρμες, οι γραμμές και οι σκιές συνθέτουν το περιεχόμενο και κάνουν τη φωτογραφία ενδιαφέρουσα.

Στην έκθεση συμμετέχουν τα μέλη του Φωτογραφικού Κύκλου : Αγγελάκη Ελευθερία, Αγγιστριώτη Νατάσσα, Αντωνίου Περικλής, Ανυφαντάκη Ελένη, Βασιλικός Λουκάς, Βογιατζάκης Γιώργος, Βρεττάκος Αλέξανδρος, Γεροντάκος Βασίλης, Γεωργοπούλου Έλενα, Γεωργοπούλου Ιωάννα, Γιαρμενίτης Σπύρος, Γκούλιος Θέμις, Γουζούαση Νίκη, Δαζάνης Σάκης, Δέτσης Άκης, Δημοπούλου Μαρία, Ζαννή Λία,  Ζέρη Μαρία, Ζήσης Γιάννης, Θεοφανίδης Αλέκος, Ιακωβίδου Αλέκα, Καββαδίας Γιώργος, Κακανάκης Γρηγόρης, Κανάρης Στέφανος, Καπελώνης Γιώργης, Καραβία Βιβιάν, Καραταράκης Μανώλης, Καραμαγκιώλη Νανά, Καρόκη Αθηνά, Κορινθίου Ειρήνη, Κοροβέσης Νίκος, Κούρκαφας Παύλος, Κουρλαμπά Κλεοπάτρα, Κουρμπανά Χαρά, Κοψαχείλης Χρήστος, Κωνσταντινίδης Νίκος, Κώτση Νίκη, Λαζαρίμος Θοδωρής, Λάμπρου Παναγιώτης, Λεμονής Γιάννης, Λιακουνάκου Αλεξία, Μαθιουδάκης Γιάννης, Μανδηλαράς Νικηφόρος, Μάρα Ανθή, Μαραγκός Στράτος, Μαραπάς Γιάννης, Μαργαρίτης Σίμος, Μαρκολέφας Παναγιώτης, Μιλλής Τάσος, Μίχας Άγγελος, Μπάμπης Χαρίλαος, Μπανούτα Μαρία, Μπελεγρης Αλέξανδρος, Μπενίση Μάνια, Μπιτζάνης Κωστής, Μπόικου Ευη, Μωράτης Γιάννης, Νόκας Ηλίας, Ξεναρίου Μαρία, Οικονόμου Πολυξένη, Πάγκαλη Μαρία, Πανάκια Γεωργία, Παπαδάκου Βάνια, Παπαδάτου Αθηνά, Παπανικολάου-Κιούση Μάρω, Παραδεισόπουλος Ανδρέας, Πατρικίου Μελίνα, Παττακού Κατερίνα, Παυλίδης Παύλος, Πιλάτη Δέσποινα, Πιστολά Λίζη, Πολυτάρχου Σπύρος, Ρημαντωνάκη Ελένη, Ροδοπούλου Τούλα, Σαντιξή Κλεάνθη, Σαρρηγεωργίου Αλέξανδρος, Σερέτης Κώστας, Σιώμου Αναστασία, Σοροβού Χριστίνα, Σχοινάς Ανδρέας, Σωτηροπούλου Αμαλία, Τζουβάρας Στάθης, Τζεφέρη Μαρία, Τζουρά Βικτωρια, Τσακυρίδου Φανή, Τσέπας Γεράσιμος, Φωτούχου Αγγελική, Χαλιορή Έφη, Χατζηνικολάου Μάκης, Χριστοφίδη Μαίρη.

Η έκθεση «Ασπρόμαυρο-Έγχρωμο, τα δυο προσωπα μιας φωτογραφίας» πραγματοποιείται αύτη την περίοδο στην Ελληνοαμερικανική Ένωση Μασσαλίας 22 και θα διαρκέσει έως 11 Νοεμβρίου. Έαν σας ενδιαφέρει η φωτογραφία και έχετε βρεθεί συχνά μπροστά στο φωτογραφικό δίλημμα ασπρόμαυρο ή έγχρωμο τότε σίγουρα η μελέτη των δίπτυχων που παρουσιάζονται στην έκθεση θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε βαθύτερα αυτόν τον προβληματισμό και ενδεχομένως να γεννήσει νέα ερωτήματα τα οποία όμως θα βρίσκονται πιο κοντά στην ουσία.

Δείτε περισσότερα για την έκθεση εδώ

Ήμουν εκεί - "Man Ray Τα πρόσωπα της γυναίκας" στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Άνδρο

Φωτογραφία : Λίζη Πιστολά

της Λίζης Πιστολά

Το περασμένο Σάββατο είχα την τύχη να βρεθώ στην Άνδρο με αφορμή την Έκθεση που διοργανώνει το Ίδρυμα Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης . Ένα μήνυμα, μερικά τηλέφωνα, και λίγες ημέρες μετά βρεθήκαμε στη Χώρα της Άνδρου στον περίφημο πλάτανο, σε αναζήτηση του μουσείου και της έκθεσης που είχε σταθεί αφορμή να επισκεφτούμε το νησί. Λίγα μέτρα πιο κάτω, σε μια εκπληκτική τοποθεσία είναι χτισμένο το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης  και η νέα πτέρυγα όπου γίνεται η έκθεση "Man Ray Τα πρόσωπα της γυναίκας" , η οποία θα διαρκέσει εως της 27 Σεπτεμβρίου.

 Ο Man Ray ήταν Αμερικανός καλλιτέχνης, γνωστός κυρίως και την ανάμιξή του στα κινήματα του ντανταϊσμού και του υπερρεαλισμού. Συνοδοιπόρος του Dali και του Breton, έγινε γνωστός κυρίως για το φωτογραφικό του έργο, ενώ ήταν εξαιρετικός ζωγράφος. Το πραγματικό του όνομα ήταν emMANuel RAdnistkΥ. Το 1912 ξεκινά να υπογράφει τα έργα του ως Man Ray. Το 1921 ο Paul Poreit του παραγγέλνει τις πρώτες του φωτογραφίες μόδας και το 1922 ξεκινά τα φωτογραφικά πορτρέτα διασήμων για τον κόσμο των περιοδικών της εποχής. Ο Man Ray έζησε στην Αμερική και στο Παρίσι.  Στην έκθεση παρουσιάζονται και πολλές φωτογραφίες από την εποχή εκείνη καθώς και προσωπικές πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του καλλιτέχνη. Ο ίδιος έλεγε «I 've been a photographer for 35 years and a painter for 35 years. I'm a man who leads a double life».

Ευχάριστη έκπληξη το πλούσιο υλικό της έκθεσης και η πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση των εκατό και πλέον έργων του καλλιτέχνη στους τρείς ορόφους του μουσείου. Μας άρεσαν ιδιαίτερα τα φωτογραφικά γυμνά της μούσας του Man Ray, Kiki de Montparnasse (1924), ο πίνακας ζωγραφικής "αγκαλιά"(1947,Λάδι σε χαρτόνι) στο μαύρο δωμάτιο, καθώς και τα έργα γλυπτικής στο τέλος της έκθεσης.  Αξίζει να σημειωθεί ότι το θέμα της έκθεσης ουσιαστικά χρησιμοποιείται ως  βασικός άξονας παρουσιάσης της πολυδιάστατης καλλιτεχνικής προσωπικότητας του Man Ray. Τα έργα περνούν πολύ πιο πέρα από αυτό και ο θεατής έχει την ευκαιρία να προσεγγίσει και να απολαύσει τον σύνθετο κόσμο του καλλιτέχνη.

Φωτογραφία : Λίζη Πιστολά



"Man Ray Τα πρόσωπα της γυναίκας"
Διάρκεια Έκθεσης : 28 Ιουνίου  27 Σεπτεμβρίου 2015
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Άνδρος

Τηλ επικοινωνίας : 22820 22444
Ώρες Λειτουργίας: Καθημερινά 11.00-15.00 και 18.00-21.00, Δευτέρα 11.00-15.00,
Δευτέρα απόγευμα και Τρίτη κλειστά



Δείτε το άρθρο στην Athens Voice

Βόλτα στο Μοναστηράκι και στην έκθεση Bedrooms στο metamatic:taf το Δεκαπενταύγουστο



Φωτογραφία Πιστολά Λίζη

Κάνοντας μια βόλτα στην Αθήνα αυτές τις ημέρες διαπιστώνει κανείς ότι η πόλη είναι πιο ήρεμη από ποτέ. Ειδικά κατά την αργία του 15αύγουστου οι περισσότερες εκθέσεις δεν λειτουργούν.  Ένα από τα σημεία στο κέντρο της πόλης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον που παραμένει σε λειτουργία την ημέρα αυτή και που φιλοξενεί δύο πολύ αξιόλογες εκθέσεις είναι το metamatic:taf στην οδό Νορμανού 5 στο Μοναστηράκι.

 Η έκθεση με τίτλο «Πολιτισμός (Γένη και Πτώσεις)» της ομάδας bijoux de kant λειτουργεί στον όροφο και δεν θα είναι ανοιχτή για το κοινό την ημέρα της αργίας.



Όσοι όμως επιλέξουν την αυλή του taf την Πέμπτη για καφεδάκι θα έχουν την δυνατότητα να δούν την έκθεση Bedrooms, μια εγκατάσταση των decaARCHITECTURE,  η οποία παρουσιάστηκε στη 13^η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας το 2012 και την οποία επιμελήθηκαν ο Πάνος Δραγώνας και η Άννα Σκιαδά.

Πρόκειται για μια συλλογή 24 Αθηναικών υπνοδωματίων, τα οποία επιμετρήθηκαν και φωτογραφήθηκαν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2012. Η παρουσίαση της έκθεσης προσαρμόστηκε στις ανάγκες του χώρου. 24 μακέτες των υπνοδωματίων έχουν εγκατασταθεί στα δωμάτια του taf και συνοδεύονται από τις φωτογραφίες τους, του φωτογράφου Γιάννη Χατζηασλάνη, μια ταινία μικρού μήκους του κινηματογραφιστή Αναστάση Αγάθου καθώς και τις μαρτυρίες των ανθρώπων που κατοικούσαν στους εκθεσιακούς χώρους του κτηρίου όταν ήταν εργατικές κατοικίες, τις οποίες συνέλεξε η αρχιτέκτονας Κατερίνα Χρυσανθοπούλου.

Είναι μια έκθεση που αξίζει να δει κανείς « μια εναλλακτική ανάγνωση της πόλης » στα δωμάτια γύρω από την αυλή του metamatic:taf. Α! και μην ξεχάσετε να δείτε από την κλειδαρότρυπα!

 

http://athensbedrooms.wordpress.com/

 

Ήμουν εκεί... Στο καφέ του Ara

Η πρώτη μου επαφή με το φωτογραφικό έργο του Ara Guler ήταν στην Έκθεση Φωτογραφίας στο Μουσείο Μπενάκη στην οδό Πειραιώς πριν από κάποια χρόνια. Ομολογώ πως ήταν από τις πιο ενδιαφέρουσες εκθέσεις φωτογραφίας που είχα δει μέχρι τότε, στη σύντομη ενασχόληση μου με τη φωτογραφία και από τις πρώτες δημοσιεύσεις στο blog μου. Θυμάμαι ακόμα την αίσθηση που αποκόμισα για την Πόλη μέσα από εκείνες τις εικόνες. Εκεί λοιπόν μπροστά στις φωτογραφίες του Ara αποφάσισα να επισκεφτώ την Κωνσταντινούπολη. Από τότε μεσολάβησαν αρκετά ταξίδια στο εξωτερικό, για επαγγελματικούς σκοπούς και πολλά στο εσωτερικό για διακοπές και φωτογραφίες.

Η σκέψη της Κωνσταντινούπολης ερχόταν συχνά αλλά δεν ήταν ακόμα η ώρα …Ώσπου το περασμένο καλοκαίρι σε ένα νησί των Κυκλάδων γνώρισα μια νέα φίλη η οποία ζει στην πόλη και ασχολείται και αυτή με τη φωτογραφία. Σχεδόν αμέσως, αν δεν κάνω λάθος, της είπα την σκέψη μου και την επιθυμία μου να επισκεφτώ το καφέ του Ara Guler. Η απάντηση της με άφησε …άφωνη!

…Α! το καφέ του Ara είναι δίπλα στο σπίτι μου, περνάω κάθε μέρα από ΄κει..

Η απάντηση της ήταν καθοριστική. Πέρασα τον Αύγουστο με το βιβλίο του Ara, Creating the 20^th Century, 100 Artists, Writers and Thinkers το οποίο προτείνω ανεπιφύλακτα, και αποφάσισα να επισκεφτώ την πόλη και να μου υπογράψει ο ίδιος ο Ara το βιβλίο του. Από τότε πέρασαν κάποιοι μήνες και τον περασμένο Μάρτιο βρέθηκα στην βραδινή πτήση των Τουρκικών Αερογραμμών για το Istanbul, ενθουσιασμένη για την πρώτη μου επαφή με την Πόλη.

Το ταξίδι ήταν σύντομο, όμως πολύ πλούσιο σε εμπειρίες και εικόνες. Αποφασίσαμε την Κυριακή λοιπόν να πάμε στου Ara για πρωινό καφέ και όχι μόνο. Κάθε Κυριακή στη Πόλη υπάρχει παντού ένας μπουφές για πρωινό-μεσημεριανό και ο κόσμος  κατακλίζει στην κυριολεξία τα καφέ και τα εστιατόρια.

Φτάνοντας στο καφέ του Ara, μετά από κατατοπιστικότατες οδηγίες της φίλης μου, διαπίστωσα πως ήταν ένα σύγχρονο καφέ, αντίθετα από αυτό που περίμενα. Είχα φανταστεί ένα παραδοσιακό «καφενείο» χωρίς πολύ κόσμο και με πολλές φωτογραφίες. Η έκπληξη μου ήταν ευχάριστη. Το σύγχρονο καφέ του γνωστού Φωτογράφου Ara Guler βρισκόταν σε ένα στενάκι δίπλα στην πολυσύχναστη οδό Istiklal. Μεγάλες φωτογραφίες του Ara, υπήρχαν παντού, και ο μπουφές ήταν ήδη στημένος περιμένοντας τους επισκέπτες της Κυριακής. Εκ των υστέρων διαπίστωσα πως ήμουν πολύ τυχερή που βρήκα αμέσως τραπέζι, ιδιαίτερα την Κυριακή. Η παρέα μου ήρθε πολύ γρήγορα. Φωτογραφίσαμε, μιλήσαμε, απολαύσαμε τούρκικο καφέ και ένα εξαιρετικό πρωινό. Κάτσαμε αρκετή ώρα, προσδοκώντας να εμφανιστεί στην πόρτα ο Ara. Κάτι βέβαια που ήταν δύσκολο μιας και ήταν Κυριακή και λογικά δεν θα τον ευχαριστούσε η πολυκοσμία. Άλλωστε δεν είχα μαζί μου το βιβλίο!

Φωτογραφία Πιστολά Λίζη

Φωτογραφία Πιστολά Λίζη

Ara Café
Tomtom Mah. Tosbag Sok. No.8/A | +902122454105
Mon – Thu 07:30 – 00:00, Fri – Sat 07:30 – 01:00, Sun 10:00 – 00:00

Ήμουν εκεί... City Diary Anders Petersen Athens Photo Festival- Macro Museum/ Rome Οκτώβριος 2012

City Diary APHF2012

Όταν στις αρχές Οκτωβρίου βρέθηκα για λίγες ημέρες στη Ρώμη και πιο συγκεκριμένα στο MACRO (Museo D’arte Contemporanea Roma) όπου παρουσιαζόταν η Έκθεση Φωτογραφίας Rome, a diary 2012  του σουηδού φωτογράφου Anders Petersen στα πλαίσια του Διεθνές Φεστιβάλ Φωτογραφίας της Ρώμης, σε καμία περίπτωση δεν θα μου πέρναγε απ΄το μυαλό ότι λίγες ημέρες αργότερα θα είχα την ευκαιρία να συναντήσω τον Anders Petersen και μάλιστα στην Αθήνα, καθώς συμμετέχει με την έκθεση του City Diary στο Athens Photo Festival 2012  και ήταν προσκεκλημένος ομιλητής στο Athens Voices, το φωτογραφικό forum που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή στη “Τεχνόπολις” στο Γκάζι.


Οι φωτογραφίες του  Petersen είναι πράγματι καθηλωτικές.  Δυνατό άσπρο-μαύρο κοντράστ σε πρόσωπα, ζώα, πράγματα-σύμβολα και καταστάσεις. Βλέπουμε αλκοολικούς, πόρνες, τραβεστί ανθρώπους που όπως και ο ίδιος είπε πρώτα τους γνωρίζει και μετά τους φωτογραφίζει. Ο Petersen φαίνεται να έχει έναν ενστικτώδη δεσμό με τα θέματα του και οι εικόνες του ξεπερνούν την πραγματικότητα. Οι φωτογραφίες του εκπέμπουν μια βαθιά και μοναχική διάσταση του κόσμου που μας περιβάλει. Όπως χαρακτηριστικά είπε και ο ίδιος ο φωτογράφος ‘I take pictures of what I feel and not of what I see’

Η έκθεση του Anders Petersen συνεχίζεται στην Αθήνα έως 4/11/2012





Rome, a diary 2012



Rome, a diary 2012

Athens Photo Festival



Πιστολά Λίζη