Πρώτη Ατομική Έκθεση Φωτογραφίας της Νότας Κυριαζή με τίτλο "Dear forests, sweet shadows" στην a.antonopoulou.art gallery. Εγκαίνια Τρίτη 5 Μαρτίου

Την πρώτη της ατομική έκθεση στο χώρο της φωτογραφίας παρουσιάζει η Νότα Κυριαζή. Ασχολήθηκε εντατικά με τη φωτογραφία τα τελευταία χρόνια, γεγονός που δεν λειτούργησε ως ανασταλτικός παράγοντας και δεν την εμπόδισε να έχει μία ιδιαίτερη ματιά στην προσέγγιση του θέματός της.  Το αποτέλεσμα είναι οι εικόνες της να σε μαγνητίζουν από την πρώτη στιγμή.
Κυρίαρχο θέμα σε αυτήν την έκθεση είναι το δάσος.  Το δάσος αποτελούσε ανέκαθεν πηγή έμπνευσης –και όχι μόνο– για τους ζωγράφους όσο και για τους ποιητές και τους μουσικούς.    
{…} Η Νότα Κυριαζή αγαπά τα δάση. Φωτογραφίζει δάση με το βλέμμα της και το φακό της να προσπαθούν να συλλάβουν, όχι την ομορφιά των δέντρων, αλλά τη μυστική ζωή τους.
Ηρεμία, γαλήνη, διαύγεια, εσωτερικότητα, αλλά και μια αίσθηση απειλής, ανησυχίας, ένα είδος ταραχής αποτυπώνονται στις φωτογραφίες της Κυριαζή. Μια ονειρική αφήγηση που σε οδηγεί κατευθείαν στο παραμύθι, σε στοιχειά της φύσης και σε ξωτικά, σε δαιμονικό χορό και σε ιεροτελεστία, στο φύσημα του ανέμου και στο θρόισμα των φύλλων {…}, γράφει ο Θάνος Σταθόπουλος στον κατάλογο της έκθεσης. 
Αυτό που μας προτείνει η Νότα Κυριαζή είναι να αρχίσουμε να βλέπουμε διαφορετικά τον κόσμο γύρω μας. Ο καθημερινός βομβαρδισμός μας με εκατοντάδες εικόνες από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης μας έχουν εθίσει στην επιφανειακή θέαση των εικόνων. Με τις φωτογραφίες της η Νότα Κυριαζή μας καλεί σε μία διεισδυτική θέαση, σε ένα κάλεσμα των αισθήσεων και της ψυχής.

*από την όπερα "Atalanta" του Georg Friedrich Händel

H Νότα Κυριαζή γεννήθηκε στην Αθήνα. Μεγάλωσε και σπούδασε στο Μόντρεαλ και συνέχισε μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στην κοινωνιολογία στις ΗΠΑ. Με την ολοκλήρωση των σπουδών της, επέστρεψε στο Μόντρεαλ όπου και ξεκίνησε την ακαδημαϊκή της καριέρα. Εδώ και αρκετά χρόνια, ζει στην Ελλάδα και διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η σχέση της με τη φωτογραφία ξεκίνησε όταν ήταν ακόμη φοιτήτρια. Μετά από μια πολύχρονη διακοπή, επανήλθε ξαφνικά και χωρίς συγκεκριμένο λόγο, το 2012. Έκτοτε, η φωτογραφία αποτελεί απαραίτητο κομμάτι της ζωής της. Μέρος της δουλειάς της έχει παρουσιαστεί σε ομαδικές εκθέσεις και  έχει δημοσιευθεί  σε διεθνή ηλεκτρονικά περιοδικά.

Εγκαίνια έκθεσης: Τρίτη 05 Μαρτίου, 7:00 – 10:00 μ.μ.
Διάρκεια έκθεσης: 06 Μαρτίου – 30 Μαρτίου 2019
Ώρες λειτουργίας: Τετ. – Παρ. 2:00 – 8:00 μμ. και Σάββατο 12:00 – 4:00 μμ

a.antonopoulou.art

Αριστοφάνους 20, Ψυρρή,
Αθήνα
Τηλ. Επικοινωνίας:  2103214994

Χορηγός: Koroniotis Winery
Χορηγοί επικοινωνίας: CultureNow.gr, KROMA Magazine, MutualAr

Facebook Page Event

Έκθεση Φωτογραφίας του Δημήτρη Μυτά με τίτλο "Dreamtigers" στον Εικαστικό Κύκλο. Εγκαίνια 15/03

Με μια σειρά από έγχρωμες φωτογραφίες επανέρχεται ο Δημήτρης Μυτάς, και με το Dreamtigers υπόσχεται «ότι θα προσπαθήσει να επανατοποθετήσει το ξαναειπωμένο». Το ξαναειπωμένο άραγε από τον ίδιο το φωτογράφο;

Η επιμελήτρια της έκθεσης Νίνα Κασσιανού αναφέρει: «Για άλλη μια φορά ο Δημήτρης, επιλέγει να συνθέσει ένα διάλογο ανάμεσα σε πρόσωπα και χώρους που αποτελούν μέρος της καθημερινότητας του. Από το Hospital που προηγήθηκε και εκφράστηκε με εικόνες ασπρόμαυρες σιωπηλές, ερμητικά κλειστές και συχνά μελαγχολικές, περνάμε αυτή τη φορά σε συνθέσεις που ακουμπούν σε μια έγχρωμη παλέτα ‘’φαινομενικά’’ πιο ανάλαφρη, συνδυασμένη με παιγνιώδη διάθεση, φωτισμένη από μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα γεμάτη ναρκισσιστικά χρώματα. “Φαινομενικά” όμως˙ γιατί και εδώ ο Μυτάς δεν βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας και χαλάρωσης.

Με τις «ασύνδετες» εικόνες του, εικόνες χωρίς αρμούς, ο Δημήτρης Μυτάς δημιουργεί έναν κόσμο ρευστό και παραπλανητικά τυχαίο, απρόσμενα μεταβαλλόμενο, έναν κόσμο ονειρικό και ταυτόχρονα ανησυχητικό. Υπάρχει ωστόσο ένα αόρατο νήμα που συνδέει αυτές τις εικόνες το οποίο μέσα από την ασυνέχεια της φαντασιακής περιπλάνησης του, ανάμεσα σε νηφάλια πρόσωπα που κοιτούν “απροκάλυπτα’’ το φακό και σε άδειους τόπους που τα συνοδεύουν, συνθέτει και ισχυροποιεί ένα αυστηρά, με ιατρικούς όρους θα έλεγα, συγκροτημένο υφολογικά και εννοιολογικά σώμα δουλειάς, που ενώ αποτελεί συνειρμική συνέχεια των προηγούμενων έργων του εν τούτοις περιλαμβάνει νέα υφολογικά στοιχεία που μας δείχνουν ότι ο φωτογράφος μετακινείται σε νέες μορφολογικές αναζητήσεις.

Όποιο σκηνικό χώρου και να διαλέξει, όποια πρόσωπα και να αποφασίσει να τοποθετήσει στο κάδρο του, όποιο είδος σκηνοθεσίας και αν χρησιμοποιεί, δεν παύει να αυτοβιογραφείται. Ακολουθώντας βήμα με βήμα τη φωτογραφική του εμπειρία, που έχει χτίσει μέσα στα χρόνια, γνέθει με υπομονή και επιμονή τη σχέση του τόσο με το κοινωνικό-οικογενειακό του περίγυρο όσο και με το περιβάλλον που έχει κληθεί να ζήσει. Και καθώς όλα αυτά μεταβάλλονται ο Δημήτρης υφαίνει και μας παρουσιάζει τους καινούργιους φωτογραφικούς του κόσμους».

Σύντομο Βιογραφικό

O Δημήτρης Μυτάς γεννήθηκε στην Ελλάδα (1970). Ζει και εργάζετστην Αθήνα ως ιατρός. Ασχολείται δημιουργικά με τη φωτογραφία από το 1992. Συνεχίζει έκτοτε να επιμορφώνεται μέσα από προσωπικό διάβασμα, σεμινάρια-διαλέξεις φωτογραφίας και έχοντας ενεργό συμμετοχή σε φωτογραφικές ομάδες. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε πέντε ατομικές εκθέσεις φωτογραφίας στην Αθήνα και έχει πάρει μέρος σε πολλαπλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα φωτογραφικά λευκώματα.
Δείγματα της δουλειάς του έχουν δημοσιευτεί σε διεθνή φωτογραφικά περιοδικά.

Εγκαίνια Έκθεσης : Παρασκευή 15 Μαρτίου 2019 και ώρα 20:00
Διάρκεια Έκθεσης : 15 Μαρτίου εως 24 Απριλίου 2019

Ώρες Λειτουργίας:
Δευτέρα κλειστά
Τετάρτη - Σάββατο 11:00 - 16:00
Τρίτη - Πέμπτη - Παρασκευή 11:00 - 20:00

Εικαστικός Κύκλος ΔΛ
Ακαδημίας 6
Αθήνα
Tηλ. Επικοινωνίας : 210.3646818-9
Email: info@ikastikoskiklos.com

Έκθεση Φωτογραφίας της Νανάς Καραμαγκιώλη στην iFocus Gallery. Εγκαίνια Παρασκευή 18/01

Οι φωτογραφίες της Νανάς Καραμαγκιώλη και τα βοτσαλάκια του Κοντορεβυθούλη
του Πλάτωνα Ριβέλλη

Δεν είναι εύκολο να γράφω για τη δουλειά μιας φωτογράφου, η οποία εκτός από μαθήτρια μου (κυριολεκτικά και ιστορικά η πρώτη), εκτός από συνεταίρος και διευθύντρια του Φωτοχώρου, εκτός από ιδρυτικό μέλος και αντιπρόεδρος του Φωτογραφικού Κύκλου, είναι και σύζυγός μου. Η συσσώρευση των ανωτέρω ιδιοτήτων στο πρόσωπο της Νανάς Καραμαγκιώλη αποβαίνει σε βάρος της μαθητείας. Και είναι αλήθεια ότι η Νανά δέχτηκε τη μικρότερη καθοδήγηση από εμένα σε σχέση με όλους τους άλλους φωτογράφους-μαθητές μου, πράγμα που σημαίνει τη λιγότερη βοήθεια αλλά ταυτόχρονα και την περισσότερη ελευθερία.

Προσπάθησα πάντοτε να βάζω σε παρένθεση την προσωπική μου γνωριμία ή συμπάθεια με τους φωτογράφους και να επικεντρώνομαι στο έργο τους και αυτό έκανα (και μάλιστα με ιδιαίτερη εμμονή) και στην περίπτωση της Νανάς. Με μεγάλη μου όμως έκπληξη διαπιστώνω δύο πράγματα που με χαροποιούν. Πρώτον, οι φωτογραφίες της Νανάς ανταποκρίνονται ακριβώς και πλήρως στη Νανά ως τον άνθρωπο που γνωρίζω και δεύτερον ότι οι φωτογραφίες της δεν έχουν καμία συγγένεια με τις δικές μου από την πλευρά της αντιμετώπισης του κόσμου και της χρήσης του φωτογραφικού μέσου. Και τούτο παρά το γεγονός ότι μοιραζόμαστε κοινές αντιλήψεις και αξίες. Ο λόγος της χαράς μου είναι επομένως εύλογος, δεδομένου ότι έτσι αποδεικνύεται αφενός η γνησιότητα έκφρασης της Νανάς και αφετέρου αποενοχοποιείται η διδασκαλία μου από την κατηγορία της «κομματικής γραμμής».

Το φωτογραφικό έργο της Νανάς κατανέμεται σε δύο διακριτές περιόδους. Η πρώτη αντιστοιχεί στην αναλογική εποχή, στο ασπρόμαυρο τριανταπεντάρι φιλμ, στον τριανταπεντάρη φακό, αλλά και στη φωτογραφία προς τα «έξω». Είναι περισσότερο (σύμφωνα με τη γνωστή ορολογία) ένα «παράθυρο». Η δεύτερη αντιστοιχεί στην ψηφιακή εποχή στο έγχρωμο αποτέλεσμα, το τετράγωνο φορμά, στην ελευθερία χρήσης φακών, αλλά και στη φωτογραφία προς τα «έσω». Είναι περισσότερο ένας «καθρέφτης». Οι δύο αυτές περίοδοι αντιστοιχούν και σε διαφορετική οργάνωση της καθημερινότητάς της. Η πρώτη ήταν περίοδος ταξιδιών και εξωστρέφειας και η δεύτερη η περίοδος (που διαρκεί ακόμα) της επιλογής της Σύρου και του νέου μας σπιτιού ως μόνιμης κατοικίας, περίοδος δηλαδή μεγαλύτερης εσωστρέφειας.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις, αν και προφανείς, δεν θα ενδιέφεραν τόσο αν δεν συνδέονταν εσωτερικά με ορισμένα χαρακτηριστικά που εκφράζουν το έργο της στο σύνολό του. Ο τρόπος με τον οποίο αποτύπωνε τα παιδιά στις εξωτικές και άγνωστες περιοχές, ουδόλως διαφέρει στην ουσία από αυτόν με τον οποίο αντιμετωπίζει τα οικεία αντικείμενα των εσωτερικών της χώρων. Με διακριτικότητα, τρυφερότητα και μια κάποια μελαγχολία.

Ο προβληματισμός πάνω στη μορφή οδήγησε σε μερικές αλλαγές που ταίριαξαν με τη νέα θεματολογία και μέθοδο φωτογράφισης χωρίς να προδώσουν τη διαχρονική αντιμετώπιση. Η αυστηρή αλλά ποτέ υπερβολική φόρμα τής ασπρόμαυρης περιόδου, φόρμα που σε καμία στιγμή δεν υποβάθμισε την ουμανιστική της προσέγγιση, μεταμορφώθηκε σε μια πιο ελεύθερη αντιμετώπιση του κάδρου της και (πράγμα αξιοσημείωτο) σε μια εντελώς υποκειμενική χρήση του χρώματος η οποία κινείται στα όρια αληθοφάνειας και αλήθειας. Οι πολλές αλλά αυστηρά κατανεμημένες πληροφορίες της ασπρόμαυρης περιόδου αντικαταστάθηκαν από την τολμηρή ανάδειξη μιας λεπτομέρειας σε κυρίαρχο στόχο της φωτογραφίας ενώ όλα τα πέριξ αυτής μετατράπηκαν σε σκηνικό χώρο.

Αυτές όμως οι δύο φωτογραφικές περίοδοι συνδέονται και με μια άλλη θεματολογία που τις διατρέχει, η οποία επίσης παρακολουθεί τις τεχνικές και φορμαλιστικές αλλαγές  που προαναφέρθηκαν. Πρόκειται για τη μεγάλη σειρά από πορτραίτα φίλων που εδώ και τριάντα χρόνια η Νανά συγκεντρώνει και που αποτέλεσαν το περιεχόμενο της έκθεσης της πριν ακριβώς από έναν χρόνο. Στην παρούσα έκθεση παραλείπονται αυτά τα πορτραίτα και η έμφαση δίνεται στις έγχρωμες τετράγωνες φωτογραφίες της  των τελευταίων δέκα (ψηφιακών) χρόνων, με την προσθήκη περιορισμένων δειγμάτων τής δουλειάς των πρότερων είκοσι (αναλογικών) χρόνων, για να υπαινιχθεί η συνέχεια και να υπογραμμιστούν οι αλλαγές.

Η Νανά έχει εντάξει μέσα στη ζωή της τη φωτογραφία και έτσι δεν την επιβαρύνει με μεγάλες απαιτήσεις και προσδοκίες που συχνά καταπνίγουν την ουσία της. Με τις φωτογραφίες της δεν επιχειρεί να κτίσει ένα έργο. Απλώς συνοδεύει τη ζωή της σημειώνοντας με φωτογραφικά βοτσαλάκια, σαν το παραμύθι του «Κοντορεβυθούλη», τη διαδρομή της μέσα σε αυτήν. Η αγάπη για τους φίλους της, η γνώση της για τα χρώματα, τα σπίτια που σχεδιάζει, που επιμελείται και φροντίζει, τα ταξίδια μας και οι εκδρομές μας, όλα αυτά συνιστούν τη μαγιά του φωτογραφικού της κόσμου. Επειδή κι εγώ είμαι ένα μέρος της μαγιάς της δυσκολεύομαι, είναι αλήθεια, να αντιμετωπίσω τη δουλειά της ως δάσκαλος και επιμελητής. Έγινα και ο ίδιος ένα βοτσαλάκι.

Πλάτων Ριβέλλης


Εγκαίνια Έκθεσης : Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2019, 20:00
Διάρκεια Έκθεσης : 18 Ιανουαρίου έως 5 Φεβρουαρίου 2019

iFocus Gallery
Ακαδημίας 57 & Ιπποκράτους 13 (Εντός Στοάς Όπερας)
Τηλ. Επικοινωνίας : 210 3647088
Email: info@ifocus.gr
www.iFocus.gr

© Nana Karamagioli

Νανά Καραμαγκιώλη – Βιογραφικό σημείωμα
Η Νανά Καραμαγκιώλη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1951. Σπούδασε Γραμματειακή Υποστήριξη Επιχειρήσεων (SecrétariatdeDirection) στη Γενεύη (1969). Εργάστηκε ως σχεδιάστρια πλεκτών ρούχων και ίδρυσε το κατάστημα Ragnoστην οδό Χάρητος (1978). Άρχισε να ασχολείται με τη φωτογραφία (1976). Παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας (1981). Συνίδρυσε και διηύθυνε το κατάστημα φωτογραφικών ειδών Φωτοχώρος(1984). Συνίδρυσε το σωματείο ΦωτογραφικόςΚύκλος(1987). Εργάστηκε ως διακοσμήτρια χώρων. Εξέδωσε λευκώματα με φωτογραφίες της (Μικρή Σειρά και Νέα Μικρή Σειρά Φωτοχώρου) και συμμετέσχε σε όλες τις ομαδικές εκδόσεις του Φωτογραφικού Κύκλου. Εξέθεσε φωτογραφίες της σε ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και συμμετέσχε σε όλες τις ομαδικές εκθέσεις του Φωτογραφικού Κύκλου.

Έκθεση Φωτογραφίας με τίτλο «Αποτύπωμα» του Σταύρου Χαρισόπουλου στον Πύργο της Τήνου από 1-15/9

Η έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Αποτύπωμα» θα φιλοξενηθεί στον Πύργο της Τήνου, στην “Aίθουσα Γαΐτη” από 1-15 Σεπτεμβρίου 2018.

Ο Σταύρος Χαρισόπουλος που έχει πάντα ως θέμα του το τοπίο, και έχει γνωρίσει πολλά από τα μυστικά του, αυτή τη φορά επιλέγει την Τήνο για να αναδείξει το αρχετυπικό αναλλοίωτο τοπίο σε συνδυασμό με το δομημένο περιβάλλον της που αποτελεί αναπόσπαστο συμπλήρωμα της χαρακτηριστικής τοπιογραφίας του νησιού.

Η ανθρώπινη παρουσία παρότι απουσιάζει από τις εικόνες του έχει αφήσει τα αποτυπώματα της. Το πέρασμα από το «κενό» στην υπαινικτική «παρουσία», το ίχνος, δεν καταργεί ούτε καθιστά ανίσχυρα τα αντικείμενα, τα οποία αντίθετα ενισχύουν την παρουσία τους επιβάλλοντας απρόσμενες «δυσαρμονίες» στο κάδρο.

Η υπογραμμισμένη συμμετρία, η μετωπική καταγραφή, το παιχνίδι των αναλογιών, και των όγκων χρησιμοποιούνται από τον φωτογράφο για να κατασκευάσει με μια δωρική απλότητα, αφαιρετικές συνθέσεις.

Η νέα δουλειά του Σταύρου Χαρισόπουλου είναι ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ της προσωπικής του κατάθεσης που αφορά στην καλλιτεχνική του προσέγγιση στο περιβάλλον και σε όλα τα δομικά στοιχεία που το συνθέτουν. Η Τήνος έρχεται να συμπληρώσει το θαυμασμό που τρέφει για έναν χώρο αμόλυντο χωρίς αστικές παρεμβάσεις και ανθρώπινες παρεκτροπές. 
Οι φωτογραφίες αυτές μιλάνε για τις αλήθειες του τόπου όπως μιλάνε και για την αφηρημένη αλήθεια που ο τόπος μεταφέρει.

Νίνα Κασσιανού
Δρ. Ιστορίας Φωτογραφίας, Επιμελήτρια

Διάρκεια Έκθεσης : 1 εως 15 Σεπτεμβρίου 2018
“Aίθουσα Γαΐτη”
Πύργος- Τήνου


Βιογραφικό

Ο Σταύρος Χαρισόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976. Αποκτά την πρώτη του επαφή με την φωτογραφία και τον σκοτεινό θάλαμο, παρακολουθώντας διετή τεχνικά μαθήματα στις Σχολές Αμερικανικής Παροικίας. Στη συνέχεια γίνεται μέλος του Φωτογραφικού Κύκλου και παρακολουθεί τα σεμινάρια Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας του Πλάτωνα Ριβέλλη. Ασχολείται επαγγελματικά με την αρχιτεκτονική φωτογραφία και την φωτογραφία τοπίου.

Έχει διακριθεί σε πολλούς διεθνείς διαγωνισμούς όπως Tokyo TYFA Gold Winner, Paris PX3, EPSON Pano Awards, Color Awards, ILA Awards κ.α.. Οι φωτογραφίες του έχουν προβληθεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή, την Ελληνοαμερική Ένωση και το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή και δημοσιευθεί στον διεθνή τύπο.

Ιστοσελίδα: http://stavroscharisopoulos.com/
 

Φάος :Έκθεση Α/Μ Αναλογικής Φωτογραφίας 2018 / Εγκαίνια Κυριακή 17/6

Ξεκινήσαμε μία γοητευτική προσπάθεια φωτογραφικής αναζήτησης, χωρίς προθέσεις αποτύπωσης αντικειμένων ή μεταφοράς και διάσωσης γεγονότων, αλλά με την περιέργεια και το πάθος να γνωρίσουμε και να αποκαλύψουμε τη μυστηριακή – ανορθολογική – επίδραση του φωτός και της κατανομής των τόνων στη διάταξη των αντικειμένων μέσα στο χώρο και το χρόνο, ανιχνεύοντας διακριτικά και με εσωτερικότητα στοιχεία της πραγματικότητας, που οδηγούν στη μεταμόρφωσή της.
Γιάννης Γαλάνης

Συμμετέχουν:
Αβραμηλάς Κώστας, Αγγελογιαννάκης Γιώργος, Αγνουσιώτης Χρήστος, Αλειφέρη Γιωργία, Αλεξοπούλου Ευτυχία, Αλιφιεράκη Μιχαέλα, Αντώνακας Νικόλαος,Αρβανίτη Μαντώ, Αργυρούδη Μαίρη, Βαϊόπουλος Λευτέρης, Βασιλοπούλου Ρίτα, Βεντούρα Σταυρούλα, Βορδώνη Ελένη, Βόσσος Πέτρος, Γαλατσίδα Μυρτώ, Γέργος Αργύρης, Γκαρτζόπουλος Κώστας, Γκoύμας Σοφοκλής Δασκαλάκη Κατερίνα, Δεμίρη Χριστιάννα, Δημοπούλου Παναγιώτα, Ελευθερίου Άρτεμις, Ευσταθίου Στάθης, Ζωγραφίδη Ελένη, Θεοδώρου Λένια, Θεολογής Αντώνης, Θωμαΐδης Γιάννης, Καλογερόπουλος Παναγιώτης, Καραγιώτγη Ηρώ, Καραμπέτσος Άγγελος, Κάργας Χρήστος, Καταβούτας Κώστας, Κολαζά Αγγελική, Κουλιανού Γιώτα, Κρίτσαλος Κωνσταντίνος, Κυπρούλη Χαρά, Κυριαζής Γιάννης, Λεονταρίδη Μαριάννα, Μακρής Γιώργος, Μακρής Παναγιώτης , Μάνος Κωνσταντίνος, Μανούσακας Κυριάκος, Μαρκάκη Μαρία, Μαυρομιχάλης Γιώργος, Μέγα Κατερίνα, Μέξας Βασίλης, Μηλιώνη Βίκυ, Μήττα Μαρία, Μπόλη Μπέτυ, Μπουλουξή Αριστέα, Μυλωνάς Βασίλης, Νάστος Φάνης, Νιάκας Μιχάλης, Νικολίνα Τζίνα, Νικολός Βαγγέλης, Οικονόμου Γιάννης, Ορφανός Γιώργος, Παντελάκης Γιάννης, Παπαθεοχάρη Σταυρούλα, Παπανικολάου Κωστούλα, Παππά Τζένη, Παππάς Θεόδωρος, Πασπαλιάρης Βαγγέλης, Πατσέας Θωμάς, Παττέ Μαίρη, Ραλλιά Αφροδίτη, Ρέππας Δημήτρης, Ρουμπή Κατερίνα, Σουγλέρη Βίκυ, Συζίου Νεβίλα, Τζάνη Αΐντα, Τζουανάκος Κωνσταντίνος, Τσακάλη Έφη, Φραγκάκης Παναγιώτης, Φωτοπούλου Νίκη, Χαλιώτης Βασίλης, Χιώτη Γιούλη, Verikokakis Denise.


Εγκαίνια Έκθεσης : Κυριακή 17 Ιουνίου 2018, 21:00
Διάρκεια Έκθεσης : 17 Ιουνίου εως 23 Ιουνίου 2018
Ώρες λειτουργίας: 18.00΄- 22.00΄

Αίθουσα Εκδηλώσεων του Δήμου Ηρακλείου Αττικής «Δημήτρης Καβούρης» στη Βίλα Στέλλα
Μελίνας Μερκούρη και Γαλήνης & Σοφίας 1,
Ηράκλειο Αττικής.

Διοργανωτές: Δήμος Ηρακλείου - Σύλλογος Φάος - Τμήμα Φωτογραφίας Δήμου Ηρακλείου Αττικής.
• Στη διάρκεια των εγκαινίων, στην αυλή της Βίλας Στέλλας, θα γίνεται προβολή των φωτογραφιών της έκθεσης.
• Εγκαίνια του γλυπτού Πτερόεντα Ι του Αντώνη Δεληγιάννη
(Ο Σύλλογος "Φάος" ΑΝΕΘΗΚΕΝ)

Μετά το τέλος της έκθεσης όλες οι φωτογραφίες θα αναρτηθούν στο www.faos.com.gr

Facebook Page Event

Έκθεση Φωτογραφίας του Ανδρέα Σχοινά στον χώρο αυτογνωσίας και έκφρασης Anima Vita Εγκαίνια Σάββατο 10/03

Μια αναδρομή στη μέχρι τώρα διαδρομή της ψυχοθεραπευτικής θεατρικής ομάδας anima vita μέσα από τις στιγμές που ο Ανδρέας έχει συγκρατήσει με το βλέμμα του στον φακό του τα πρόσωπα και τα συναισθήματα των ανθρώπων που έχουν ανέβει στην ψυχοθεραπευτική σκηνή.

Σε κάθε κλικ του φακού, η στιγμή μορφοποιείται από την πλοκή ενός σεναρίου, στην υπόθεση μιας τραγικής ιστορίας όπου το αντικείμενο ξεκινά να ποιεί –ιστορεί μια προσδοκία … μια ελπίδα για τις στιγμές που έρχονται αναμορφωμένες « παιγμένες» στο εδώ και τώρα , απαλλαγμένες από νευρωτικές συμπεριφορές , ζωντανές, χωρίς τη φορεσιά της υποκριτικής τέχνης άλλα ντυμένες με α-λήθεια και κατανόηση της ανθρώπινης ψυχής.

Εγκαίνια Έκθεσης : Σάββατο 10 Μαρτίου 2018
Διάρκεια έκθεσης: Σάββατο 10 Μαρτίου έως Κυριακή 1 Απριλίου
Ώρες λειτουργίας καθημερινά 19.00- 21.00

Υψηλάντου 153
Πειραιάς
Τηλ. Επικοινωνίας :210 4117140

Κάθε Σάββατο και Κυριακή, κατά τη διάρκεια της έκθεσης, θα παρουσιάζεται μικρό θεατρικό δρώμενο από την ψυχοθεραπευτική θεατρική ομάδα anima vita

www.animavita.gr

Κείμενο : www.ifocus.gr

'Εκθεση Φωτογραφίας της Αρτέμιδας Αλκαλάη "Έλληνες Εβραίοι επιζώντες από το Ολοκαύτωμα" στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (Φουαγιέ). Εγκαίνια Κυριακή 28/01

Η έκθεση, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος (27η Ιανουαρίου), περιλαμβάνει φωτογραφικά πορτρέτα Ελλήνων Εβραίων επιζώντων των ναζιστικών στρατοπέδων.

Από το 2012 η εικαστικός Άρτεμις Αλκαλάη ερευνά, ταξιδεύει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και συνομιλεί με τους επιζώντες των –προπολεμικά– ακμαίων εβραϊκών κοινοτήτων. Τους φωτογραφίζει μέσα στο σπίτι τους, στην ασφάλεια και ζεστασιά της οικίας τους, προβάλλοντας μια ατομικότητα που στερήθηκαν στα στρατόπεδα. Πέραν αυτού, χτίζοντας μια γέφυρα μεταξύ ιστορικού ντοκουμέντου και τέχνης, συνδυάζει στο ίδιο πλάνο τον άνθρωπο μαζί με ένα δικό της έργο από τη σειρά «Σπίτι: μια περιπλάνηση». Αυτά τα σπιτάκια, με το αρχετυπικό σχήμα τους, αποτελούν ένα σύμβολο του σπιτικού και της οικογένειας που καθένας από τους επιζώντες έχασε κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – αλλά και μετά, αφού αρκετοί από αυτούς μετανάστευσαν από τον αρχικό τόπο κατοικίας τους επιθυμώντας πιθανόν μια εντελώς καινούργια ζωή. Έτσι, τα έργα αυτά ανακαλούν μνήμες και ξεκινούν έναν γόνιμο διάλογο μεταξύ παρελθόντος και παρόντος, τραύματος και επούλωσης, λόγου και σιωπής.

Η έκθεση παρουσιάζει τα πορτρέτα 64 επιζώντων από τα στρατόπεδα Άουσβιτς και Μπέργκεν Μπέλσεν, από τους οποίους μάλιστα οι 30 είναι Θεσσαλονικείς. Κάποιοι από τους εικονιζόμενους είναι Σεφαραδίτες με ισπανική υπηκοότητα και έγγραφα, από τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, που διασώθηκαν χάρη στις υπεράνθρωπες προσπάθειες του προξένου της Ισπανίας στην Αθήνα Sebastián de Romero Radigales.

Η σειρά φωτογραφιών πρωτοπαρουσιάστηκε στο Μουσείο της Διασποράς στο Τελ Αβίβ το 2014 στο πλαίσιο της εκδήλωσης: «Οι Έλληνες Εβραίοι υπό τη Ναζιστική κατοχή – υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ελλάδoς στο Ισραήλ και του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος» και το 2015 εκτέθηκε στην Αθήνα στον χώρο τέχνης Αγκάθι, στο πλαίσιο του Athens Photo festival 2015. To 2016 εκτέθηκε στο Ινστιτούτο Θερβάντες της Αθήνας (οργάνωση Θερβάντες /ΕΜΕ), στις Φωτογραφικές Συγκυρίες Κυθήρων και το 2017 στο πλαίσιο της Διεθνούς Μέρας Μνήμης του Ολοκαυτώματος στον «Ελληνικό Κόσμο».

Εγκαίνια έκθεσης: 28 Ιανουαρίου 2018
Διάρκεια Έκθεσης : 28 Ιανουαρίου έως 23 Φεβρουαρίου 2018


Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης - Φουαγιέ
25ης Μαρτίου και Παραλία
Θεσσαλονίκη
Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα – Σάββατο 10:00-18:00

Facebook Page

Έκθεση Φωτογραφίας με τίτλο "Τόπος" στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη στο Θησείο. Εγκαίνια Τετάρτη 29/11

Το Κέντρο Δημιουργικής Μάθησης Εξαρχείων σας προσκαλεί την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου στις 18:00, στο Πολτιστικό Κέντρο Μελίνα, στα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας ᾽᾽Τόπος´´.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 3 Δεκεμβρίου.

Είσοδος ελεύθερη.

ΤΟΠΟΣ
Οι φωτογράφοι που συμμετέχουν σε αυτή την έκθεση, αντιμετώπισαν τον τόπο όχι απλά ως ένα γεωγραφικό προορισμό ή ιστορική περιοχή,αλλά ως ένα μικρόκοσμο του δημιουργού που συνειδητά επιλέγει να αναδείξει.
Ο τόπος είναι αυτός ο κενός χώρος που ο κάθε δημιουργός καλείται να του δώσει ένα ξεχωριστό νόημα,μέσα από την σύνδεση του με το οικείο αλλά και άγνωστο, με αυτό που του δίνει ενέργεια και τον τρέφει, με στόχο να τον ανασυγκροτήσει μέσα από μια νέα οπτική.
Πάνω σε αυτή την ιδέα στηρίχθηκε η εργασία αυτή και τα αποτελέσματά της αναγνωρίζονται στην έκθεση.
Εγώ είμαι ο τόπος σου
ίσως να μην είμαι κανείς
αλλά μπορώ να γίνω αυτό που θέλεις
Γ.Σ
Βασίλης Γεροντάκος

Συμμετέχουν οι :

Απέκης Λάζαρος,Αμπράση Αθανασία,Γεροντάκος Βασίλης,Γέρος Τάκης,Δρεμέτσικας Θοδωρής,Ευσταθίου Μαρία,Ζαφειρόπουλος Σπύρος,Ζησιμοπούλου Σίσσυ,Ζινιόβιεφ Παναγιώτης,Ιωαννίδου Κρυσταλλία,Καλαρύτου Μαρία,Καρατζάς Θανάσης,Καρυτιανού Αγγελική,Κρητικού Μαρία,Μαραγκουδάκη Τζίνα,Μαραγκός Δημοσθένης, Μπάντου Έφη,Μαρσέλος Σταμάτης,,Παληοκώστα Κατερίνα, Παππά Τέρη, Παπακυρίτσης Νίκος,Πάτρα Ρούλα,Περγιουδάκης Μάνος,Ρημαντωνάκη Ελένη,Σκλείδης Δημήτρης,Σπανού Έφη,Σταμπολίτη Χρυσούλα,Σταυροπούλου Ασπασία

Επιμέλεια Βασίλης Γεροντάκος

Εγκαίνια Έκθεσης : Τετάρτη 29 Νοεμβρίου 2017, 18:00
Διάρκεια Έκθεσης : 29 Νοεμβρίου έως 3 Δεκεμβρίου 2017

Ώρες λειτουργίας :
Πέμπτη έως Σάββατο 10:00 - 20:00
Κυριακή 10:00 - 14:00

Πολτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη
Ηρακλειδών 66 κ Θεσσαλονίκης
Θησείο

Facebook Page Event


 

Ομαδική Έκθεση Φωτογραφίας στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών με θέμα "ΙΕΡΟΤΗΤΑ" σε επιμέλεια Πλάτωνα Ριβέλλη. Εγκαίνια Σάββατο 28 Οκτωβρίου

Το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών εγκαινιάζει στην Αίθουσα Εκθέσεων του Συνεδριακού Κέντρου στους Δελφούς, το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2017 στις 19.00 έκθεση φωτογραφίας με θέμα:
«Ιερότητα».

Είχε προηγηθεί τον περασμένο Μάιο (26-29/05/2016) στο Κέντρο Δελφών σεμινάριο με θέμα «Η Ιερότητα ως περιεχόμενο της φωτογραφίας και του κινηματογράφου» σε διδασκαλία του φωτογράφου και συγγραφέα Πλάτωνα Ριβέλλη.

Μια ομαδική έκθεση αποτέλεσμα δώδεκα ωρών συζήτησης
και πολλών ωρών φωτογράφισης

Οι τέχνες γεννήθηκαν από τις θρησκείες. Η διάσταση, επομένως, της ιερότητας τις συνοδεύει ακόμα και σήμερα που η γονική σχέση θρησκείας και τέχνης τείνει να λησμονηθεί και που ελάχιστοι καλλιτέχνες συνειδητά συνεχίζουν τη δημιουργία τους πιστεύοντας ότι το κάνουν «προς μεγίστην του Θεού δόξαν». Είναι (ευτυχώς) δύσκολο να ορισθεί αυτή η διάσταση της ιερότητας, αλλά δεν θα είμασταν πολύ μακριά από την αλήθεια, αν λέγαμε ότι είναι μια διάσταση που υπερβαίνει το φυσικό, το υπαρκτό, το υλικό, το εφήμερο, το χρονικά περιορισμένο. Και κυρίως είναι η διάσταση ενός μυστηρίου. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά όμως είναι παράλληλα και χαρακτηριστικά της τέχνης.

Κατά συνέπεια κάθε σημαντικό έργο τέχνης λογικά πρέπει να εμπεριέχει μια διάσταση ιερότητας. Είναι επομένως χρήσιμο να διερευνήσει κανείς αυτή τη διάσταση, όχι βέβαια για να επιδιώξει να την ενσωματώσει στη δημιουργία του, αφού τότε θα κατέρρεε η διάσταση του μυστηρίου, αλλά για να ασκηθεί να τη διακρίνει, έτσι ώστε να εξοικειωθεί με την υπόγεια παρουσία της. Αυτό ήταν και το περιεχόμενο του σεμιναρίου στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών τον Μάιο του 2017.

Κάτι άλλο που συνδέει τη θρησκεία με την τέχνη είναι το «άχρηστο» της παρουσίας τους. Και με τη λέξη αυτή εννοείται προφανώς η απουσία ορατού, συγκεκριμένου, χρήσιμου -κατά την τρέχουσα έννοια- στόχου. Η ανταπόδοση στην περίπτωση τους είναι πνευματική, άρα άυλη. Θα μπορούσε επομένως να ισχυριστεί κανείς ότι όταν ένα έργο παράγεται με κυρίαρχη επιθυμία την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου, είναι μάλλον αδύνατον να ανιχνευθεί οποιοδήποτε ποσοστό ιερότητας. Ο στόχος απορροφά τότε το μυστήριο. Ακραία τέτοια παραδείγματα θα μπορούσαν να είναι η διαφημιστική φωτογραφία ή η στρατιωτική μουσική, ή το αστυνομικό μυθιστόρημα, ή οι μουσικοχορευτικές ταινίες.

Θα ήταν χρήσιμο, για να αντιληφθεί κανείς το εύρος του όρου της ιερότητας, να ξεφύγουμε για λίγο από τα καθαυτά έργα των ανθρώπων και να περάσουμε στην ίδια τη φύση που γίνεται έργο του ανθρώπου μέσω των επιλογών του. Η επιλογή των χώρων όπου οι αρχαίοι πρόγονοί μας έκτιζαν τους ιερούς τους χώρους, και κορυφαίο παράδειγμα αποτελεί το Δελφικό τοπίο μέσα στο οποίο επιλέξαμε τη διεξαγωγή του σεμιναρίου και της έκθεσης, δείχνει τη σημασία που έδιναν σε αυτό το -εν τέλει από μόνο του ιερό- περιβάλλον, αφού είχαν αντιληφθεί ότι υπάρχουν ακόμα και στη φύση τοπία που περικλείουν μεγαλύτερο μυστήριο και ένταση από άλλα, με συνέπεια να συμβάλλουν στην απογείωση και την ανάταση. Ακόμα όμως και το Μουσείο των Δελφών μπορεί να μας διαφωτίσει, δεδομένου ότι μια απλή σύγκριση ανάμεσα στα αρχαϊκά και τα ελληνιστικά αγάλματα αρκεί για να φανεί ότι τα πρώτα, άσχετα από οποιαδήποτε καλλιτεχνική κρίση, είναι φορείς ιερότητας, την οποία τα δεύτερα χάνουν προς όφελος μιας πιο αληθοφανούς απεικόνισης.

Θα ήταν ενδιαφέρουσα, επίσης, μια φανταστική απόπειρα να εικονογραφήσει κανείς μια εκκλησία με σύγχρονη ζωγραφική ή ακόμα και με φωτογραφίες και να συνοδεύσει τις λειτουργικές ακολουθίες με μουσική που να μην είναι βυζαντινή ή μεσαιωνική. Αυτό το τελευταίο οι εκκλησίες των λεγόμενων δυτικών δογμάτων το επιχείρησαν, αλλά απέτυχαν διότι έβαλαν για στόχο την επικοινωνία με το εκκλησίασμα με αποτέλεσμα να καταλήξουν σε λαϊκιστικά άσματα στερούμενα κάθε ιερότητας. Αν όμως επιχειρούσαμε να βάλουμε στη θέση των εικόνων φωτογραφίες, θα διαπιστώναμε την κρισιμότητα των επιλογών μας αν σκεφτόμασταν ότι σε έναν χώρο προσευχής και περισυλλογής οι φωτογραφίες πρέπει να οδηγούν σε απογείωση (μέσω της αφαίρεσης) και όχι σε προσγείωση (μέσω της αποτύπωσης). Η αληθοφάνεια της φωτογραφικής απεικόνισης δυσχεραίνει την ανίχνευση της ιερότητας. Και φυσικά το θέμα δεν μπορεί εν προκειμένω να παίζει ρόλο, ή μάλλον θα παίζει συνήθως αρνητικό ρόλο. Στην παραδοσιακή αγιογράφηση το θέμα εξασφαλίζει την ιερότητα (σκηνές του Ευαγγελίου). Ενίοτε η εξασφάλιση βασίζεται παράλληλα και στη μορφή (βυζαντινή τεχνοτροπία). Η φωτογράφιση όμως ενός εσταυρωμένου Χριστού δεν αναδεικνύει ιερότητα περισσότερο από ένα φωτογραφημένο γυμνό σώμα, το οποίο μπορεί πολύ καλύτερα να συνοδεύσει την προσευχή, αρκεί να έχει φωτογραφηθεί έτσι ώστε να περικλείει το μυστήριο και την ιερότητα.

Όλα τα παραπάνω (και άλλα πολλά), που συζητήθηκαν στη διάρκεια του σεμιναρίου με όσους συμμετείχαν σε αυτό (άνθρωποι που αγαπούν τη φωτογραφία και ασχολούνται με πάθος με αυτήν), δεν είχαν ως απώτερο στόχο να συνδεθεί η φωτογραφία με τις θρησκείες από τις οποίες εμμέσως γεννήθηκε, ούτε να οδηγηθούμε σε παραγωγή «ιερών» φωτογραφιών. Άλλωστε, η απόπειρα παραγωγής ιερών φωτογραφιών θα κατέληγε στη μη ιερότητα, αφού θα υπηρετούσε έναν συγκεκριμένο στόχο. Θα ήταν ένα είδος «ιερού ρεαλισμού», κατ’ αναλογία του πάλι ποτέ «σοσιαλιστικού ρεαλισμού». Η ενασχόληση με αυτή τη διάσταση είχε περισσότερο για στόχο αφενός την εξοικείωση με το μυστήριο και αφετέρου την απελευθέρωση από το θέμα.

Είναι αλήθεια ότι προς στιγμή φοβήθηκα ότι ένα τέτοιο θέμα υπήρχε κίνδυνος μερικοί να το εκλάβουν εσφαλμένα ως θρησκευτικό, ενώ άλλοι να το περιορίσουν και πάλι στους Δελφούς, λόγω της ιστορικής ιερότητας του χώρου. Με εξέπληξε βέβαια και πάλι ο υψηλός αριθμός των συμμετοχών, αλλά αυτή τη φορά η παραγωγή των φωτογραφιών ήταν, πολύ φυσικά, πιο διστακτική, διότι μέρος του εγχειρήματος ήταν να μην μπορεί ο φωτογράφος να βρει σανίδα σωτηρίας στο θέμα του, αλλά να προσδώσει αξία, μέσω της μυστηριακής και μυστηριώδους ιερότητας, σε οτιδήποτε τον έκανε να σηκώσει τη μηχανή του. Ένα άλλο σχετικό με τα παραπάνω πρόβλημα είναι ότι συνήθως οι συμμετέχοντες σε ένα σεμινάριο έχουν την ικανοποίηση να παίρνουν μαζί τους μετά τη λήξη μια σειρά απαντήσεων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πήραν, και χαίρομαι γι’ αυτό, μια σειρά ερωτήσεων. Οι απαντήσεις θα προκύπτουν εν αγνοία τους και εν καιρώ.

Η απελευθέρωση βέβαια από το εικονιζόμενο θέμα καθιστά πιο δύσκολη, αλλά ταυτόχρονα πιο ελκυστική και ενδεχομένως πιο παιδαγωγική και πιο ενδιαφέρουσα την έκθεση. Επιλέχτηκαν φωτογραφίες από όλους εκείνους που υπέβαλαν φωτογραφίες για συζήτηση, αλλά όχι μόνον από αυτές που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια του σεμιναρίου, αλλά και πριν ή και μετά από αυτό, δηλαδή, γενικώς από τη δουλειά των συγκεκριμένων φωτογράφων. Θεωρήθηκε -και αυτό είναι για μας το πιο σωστό- ότι θέμα είναι πάντα ο δημιουργός. Είναι βέβαια σαφές ότι ούτε όλοι οι συμμετέχοντες έχουν την ίδια πείρα και εξάσκηση ή τις ίδιες ικανότητες, ούτε όλοι έχουν την ίδια ανάγκη από τη διάσταση μιας ιερότητας ή εξοικείωση με αυτήν. Το σημαντικό, τέλος, είναι ο θεατής των φωτογραφιών να μην επιδιώκει να ανιχνεύει τη διάσταση της ιερότητας, αλλά να αφήνει το αποτύπωμα των φωτογραφιών να επιδρά στην πνευματικότητα του και να επικοινωνεί με αυτήν.

Κλείνοντας τα παραπάνω σχόλια θα ήθελα να σας μεταφέρω δυο προσωπικές μου εμπειρίες, που μπορούν να συμπληρώσουν τις σκέψεις που προηγήθηκαν. Η πρώτη οφείλεται σε μια ομαδική έκθεση του «Φωτογραφικού Κύκλου» στο Μουσείο Μπενάκη πριν από λίγα χρόνια. Ένας, προφανώς ευλαβής, μαθητής της πρώτης δημοτικού επιχείρησε να ασπαστεί μια φωτογραφία που έδειχνε μια εικόνα του Χριστού τραβηγμένη σε εκκλησία. Η μητέρα του τον τράβηξε πίσω. Το παιδί είχε απλώς αναγνωρίσει το θέμα. Η μητέρα είχε διακρίνει την απουσία ιερότητας. Είχαν και οι δύο δίκιο. Η δεύτερη οφείλεται σε ένα απόσπασμα από το μεγάλο έργο του Marcel Proust, όπου ένας άνθρωπος, που γνωρίζει ότι είναι στο κατώφλι του θανάτου, πηγαίνει να ξεψυχήσει στο Λούβρο κοιτάζοντας έναν πίνακα του Vermeer. Ίσως κάποτε τα μουσεία, η τέχνη, να γίνουν οι νέες μας εκκλησίες.

Πλάτων Ριβέλλης
Εισηγητής του σεμιναρίου
και επιμελητής της έκθεσης

Συμμετέχουν :

Αρβανιτάκης Παναγιώτης,Γεωργακάκου Ευγενία,   Γεωργακόπουλος Δημήτρης,Γιαρμενίτης Σπύρος Γουζούαση Νίκη,Δελέα Βιολέτα, Ζαγγογιάννη Βαρσαμία, Ζέρη Μαρία,Ζουμπούλη Γιούλη Καϊλογιάννου Κατερίνα,Κανάτα Μαρία,Καραμαγκιώλη Νανά,Καραμολέγκος Κώστας,Καρόκη Αθηνά,Κατραμάδου Μυρτώ,Κελέση Ελένη,Κλης Δημήτρης, Κουμπάνη Βασιλική,Κούρκαφας Παύλος,Λαβαζού Δώρα,Λαζάρου Σπύρος,Λαχανά Ειρήνη, Λεμονής Γιάννης, Λερούνης Θεόδωρος Μαγκλάρα Χαρίκλεια,Μάρα Ανθή,Μαρκολέφας Παναγιώτης,Μαυρογόνατος Γιώργος Μπανούτα Μαρία,Μπελεσάκου Χριστίνα,Μπέντας Νίκος,Μυριλάκου Αντιγόνη,Νίκου Στεφανία Ντόνου Έντα,Παπαδάκου Βάνια,Πιστολά Λίζη,Πολυτάρχου Σπύρος,Πράπας Σωτήριος
Ριβέλλης Πλάτων,Σαντιξή Κλεάνθη,Τσάκαλος Θάνος,Τσακίρη Αμαλία,Τσακυρίδου Φανή
Τσιαλός Ιωάννης,Χασιώτη Μαρίνα.

Εγκαίνια Έκθεσης : Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2017 στις 19.00
Διάρκεια Έκθεσης : 28 Οκτωβρίου έως 19 Νοεμβρίου 2017

Ωράριο Λειτουργίας Έκθεσης : Δευτέρα -Παρασκευή 09:00- 15:00, Σάββατο -Κυριακή 10:00 -14:00
Πληροφορίες : 22650- 82731


Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών
Δελφοί

www.rivellis.gr
 

Ο Πολυχώρος VAULT διοργανώνει το 6ο OPEN SEPTEMBER, μια δεκαήμερη γιορτή γεμάτη Τέχνη εως την Κυριακή 01/10

Από Performance στις τουαλέτες του Πολυχώρου και Θεατρικοποιημένη προβολή της κλασικής ταινίας του Φρίτς Λανγκ “Μητρόπολη”, με ζωντανή μουσική και αφηγηματικά κομμάτια, έως Audiovisual performances και Hip Hop shows, το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Τεχνών Open September περιλαμβάνει μια σειρά από δράσεις που προβάλλουν σχεδόν όλα τα είδη τέχνης.

Από 22 Σεπτεμβρίου εώς 1 Οκτωβρίου, πάνω από 250 καλλιτέχνες γίνονται οικοδεσπότες του Πολυχώρου VAULT, και υποδέχονται το φιλότεχνο κοινό, παρουσιάζοντας Θεατρικές,  Χορευτικές και Μουσικές παραστάσεις, Performances (θεατρικές, μουσικοχορευτικές, διαδραστικές, κλπ),  Stand Up, θεατρικό αναλόγιο, Live Μουσική (από παραδοσιακό,  ρεμπέτικο και  Σμυρνέικο τραγούδι, μέχρι ρεσιτάλ πιάνου, ethnic, rock, Pop, έντεχνη, ηλεκτρονική μουσική, Hip hop, Rap, Break Dance, Beatbox κ.α),  DJ sets, Εικαστικές Εγκαταστάσεις, Installation, Εκθέσεις Ζωγραφικής (λάδι σε καμβά, ακουαρέλα, κάρβουνο, ξυλομπογιά, 3D Painting, κλπ), Pop Art, Πυρογραφίας, Graffity, Illustration, Χαρακτικής, Ξυλογραφίας, Φωτογραφίας (ψηφιακής, υποβρύχιων still life, γυμνού, πορτρέτου, νεκρής φύσης, δρόμου κλπ), Comic, Κολάζ, Κεραμικής-Batik, Χειροτεχνίας και Κατασκευών, Κοσμήματος, Μινιατούρες με Βότσαλα, Κατασκευές με Κοχύλια, Γλυπτικής, Ταινίες Μεγάλου και Μικρού Μήκους, Οπτικοακουστικά Project, 3D Animation, Video (Art, dance, Performance κλπ), Παρουσιάσεις Διηγημάτων, Λογοτεχνικές Αναγνώσεις, Ποιητικές Συλλογές, Διαλέξεις, Εργαστήρια Κίνησης, Συλλογές Ρούχων, κλπ, δημιουργώντας έναν πυρήνα πολιτισμού που περιλαμβάνει όλες τις μορφές τέχνης.

Παράλληλα το τελευταίο διήμερο του Φεστιβάλ, οι επισκέπτες μπορούν να φέρουν ρούχα, τροφίμα και είδη πρώτης ανάγκης για άστεγους και οικογένειες που τα χρειάζονται, στις ομάδες “Hip Hop Smile Festival” και “HOMBRES” που τα περισυλλέγουν(30/09 & 01/10 από 18:00 – 00:00) 
To “OPEN SEPTEMBER” είναι ένα Φεστιβάλ που στόχο του έχει την προώθηση της τέχνης και ειδικότερα της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας και που απευθύνεται σε όλους τους καλλιτέχνες και δημιουργούς κάθε ηλικίας, δίνοντας τους βήμα, να αναδείξουν τη δουλειά τους, να προβάλουν τα μηνύματα τους, να συνεργαστούν με άλλους καλλιτέχνες, να γνωρίσουν φορείς και κοινότητες, να ανταλλάξουν απόψεις και ιδέες, μέσα από την συνύπαρξη τους στον ίδιο χώρο.
Γενική είσοδος για όλες τις εκδηλώσεις (ανά ημέρα) : 5 ευρώ (με μπύρα, κρασί, αναψυκτικό, χυμό ή καφέ)

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22/09

ΕΝΑΡΞΗ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

19:00 – 24:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
“Βυθός – Φως στο Ναυάγιο” / Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Argy Pappas Tsiota
Έκθεση Comic
Από τους Ξάνθο Βενιζέλο (Σχέδιο), Άρη Σπάχο (Σενάριο)
Έκθεση Πυρογραφίας
Από την Σοφία Μητράκη
Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Φαίη Βέβη
“Γλυκειά Αναμονή” / Έκθεση Φωτογραφίας με θέμα την εγκυμοσύνη.
Από την Ευγενία Παππά
19:00 – 21:00 ΠΡΟΒΟΛΕΣ (Παρουσία Συντελεστών):
“Γεννήθηκα Δύο Φορές” (Μικρού Μήκους), Διάρκεια: 5′:40′
Μοντάζ, screenwriter, Σκηνοθεσία: Θωμάς Γιαννάκης, Σενάριο: Αρετή Καμπίτση, Αφήγηση: Ήριννα Κέρα, Μουσική επένδυση: Ars Sonor, Anonymous Choir, Media sponsor: Μουσική Πυξίδα, Παραγωγή: Film House 2017
Σύνοψη: Μια γυναίκα της μεγαλούπολης καταλαβαίνει πως δεν έχει καταφέρει να πραγματοποιήσει τη ζωή που κάποτε είχε ονειρευτεί.
Ηθοποιοί: Βερόνικα Κοκκίνου, Μαρία Χλιβίνου, Μαίρη Βούλγαρη, Ιορδάνης Μεταλλίδης

“Music Evoked Stories” (Οπτικοακουστικό Project), Διάρκεια: 7′
Δημιουργία – Παραγωγή: Ζωή Δαλαΐνα & Ράλιτσα Ιβάνοβα
Πρόκειται για ένα καλλιτεχνικό πείραμα που διερευνά τους ανθρώπινους συνειρμούς ή/και προβολές, σε σχέση με τη μουσική. Ένα «σουρεαλιστικό» ταξίδι στις προσωπικές, υποκειμενικές εμπειρίες Θεσσαλονικιών διαφόρων ηλικιών, συνηθειών, κουλτούρας εμπνευσμένο από μουσική.

“The Voices Of Silence 2” (3D Animation), Διάρκεια: 1′
Δημιουργός: Πάμελα Στεφανοπούλου
H Pamela Στεφανοπούλου διερευνά τη λέξη «binge» και το ευρύ φάσμα των ερμηνειών και «συμπτωμάτων» . Η φράση :’binge-eating’ συνήθως αναφέρεται σε διαιτητική πρόσληψη η οποία είναι υπερβολική και χαρακτηρίζεται από την απώλεια του ελέγχου της ποσότητας των τροφίμων που καταναλώνονται.

“Επιτιτλισμός για την αρχαιότητα / Sur-titrage pour l’antiquité / Cassandra’s action – Angel VI” (Μικρού Μήκους), Διάρκεια: 17′:44′
Σενάριο, Σκηνοθεσία, Performing: Αγγελική Παπαδοπούλου / Παραγωγή: Pανεπιστημιακή ερευνητική ομάδα Όφιν Οφιούχας
Σύνοψη: Το βίντεο είναι ένα οπτικό σχόλιο επάνω στη σχέση του θεού Απόλλωνα με τη σύγχρονη πραγματικότητα και τον τρόπο που παρουσιάζεται στη βάση της διασύνδεσης της αρχαιοελληνικής συνθήκης, και των στοιχείων που τότε λάμβαναν χώρα ως θρησκευτικά, με τον Εθνικοσοσιαλισμό, ιδωμένο από την άποψη της αδελφής του Εκάτης.

“Διαβόλου Κάλτσα” (Μικρού Μήκους), Διάρκεια: 20′
Σενάριο, Σκηνοθεσία: Ανδρέας Μαριανός, Πρωτότυπη Μουσική: Αλέκος Βασιλάτος, Μοντάζ: Κώστας Σταμούλης, Σκηνικά – Κουστούμια: Φάνια Κολαιτη
Σύνοψη: Μια παράξενη παράδοση, λέει πως ο άγιος, έφυγε ένα βράδυ απ΄την εικόνα, πήγε στο πανηγύρι, σκαλδάλισε τους πιστούς και ντράπηκε να επιστρέψει…
Ερμηνεία: Δ. Μπίτος, Μ. Δρακοπούλου, Ν. Κακάλιος, Κ. Ζαμπάρας, Σ. Δρόσος, Δ.Τσιλιφώνης, Δ. Ξηρός, Β. Τσιπίδης, Ρ. Πρεβεζά, Λ. Αργυρόπουλος, Γ. Αργυρόπουλος, Κ. Καπετάνιος
“Ατιτλο” (Video Performance), Διάρκεια: 30′:36′
Δημιουργός: Σώτη Καλλία
Το έργο επιχειρεί να ερευνήσει και ενδεχομένως να απαντήσει σε θεμελιώδη ερωτήματα που αφορούν την ύπαρξη.

20:00 ΘΕΑΤΡΙΚΗ PERFORMANCE:
“Το Μέρος”  Διάρκεια: 60′
Σύλληψη-Ερμηνεία: Μαρία Μεθυμάκη
Περιγραφή δράσης: «Το Μέρος», ως εικαστική δράση μακράς διάρκειας, μέσα από τον τόπο αποχωρητήριο προτείνει έναν τρόπο στοχασμού πάνω στην σύγχρονη θηλυκότητα. Τον τρόπο που η γυναικεία φύση αναπτύσσεται πολυδιάστατα μέσω του απο- χωρισμού. Η γυναίκα σήμερα αποδέχεται ταυτόχρονα: να δημιουργεί, να αποστειρώνει, να καθαρίζει, να ελκύει, να ικανοποιεί, να συγκινεί, να πονά, να σταματά.

21:00 AUDIOVISUAL PERFORMANCE – OPENING PARTY :
“Resonance: A generative audiovisual performance” by Dj – Vj Fabio
Show με video προβολές και χορευτική μουσική

ΣΑΒΒΑΤΟ 23/09

19:00 – 24:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
Έκθεση Μινιατούρες με Βότσαλα
Από την Τατιάνα Κόνιακ
Έκθεση Κολάζ
Από την Ιωάννα Μπέτση
Έκθεση Κατασκευές με Κοχύλια
Από την Αλεξάνδρα Μωυσόγλου
Έκθεση Χαρακτικής
Από την Γιάννα Αλεξοπούλου
Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Μελίνα Ανδριάνα Κωνσταντίνου

18:00 – 20:00 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΧΟΡΟΥ:
“Il Viaggio dell’ Αnima” / Διάρκεια : 20′
Ομάδα χορού: “Vesmir”.
Τέσσερα σώματα πάνω στη σκηνή δημιουργούν, επηρεάζουν, παρατηρούν την πορεία μιας ψυχής, αφήνοντας το στίγμα τους στην εξέλιξη αυτής της κοινής ψυχής μέσα απο την διαφορετικότητα της κάθε μιας.
“Sans Titre” / Διάρκεια : 20′
Σύλληψη, Χορογραφία, Ερμηνεία: Τζένη Βαγκοπούλου Μουσική: Τέντ Ρεγκλής
Το έργο πραγματεύεται την αναζήτηση προγονικών σχημάτων και μετασχηματισμών μέσα από τον τρόπο που υπάρχει το σώμα στον χώρο και στον χρόνο. Η φιγούρα ξεκινάει από το μακρινό παρελθόν και φτάνει έως το παρόν και το μέλλον, με το σώμα να γίνεται μάρτυρας αυτής της ιστορικότητας. Το εκλιπόν σώμα και τα σημάδια του μεταμορφώνονται σε μια διαρκή αναζήτηση ταυτότητας, σε σημεία ανίχνευσης ενός διερωτώμενου σώματος βρίσκοντας απάντηση στην ίδια την φύση του ανθρώπου.
“Cassandra’s action – Angel VI / Διάρκεια : 21′
Ομάδα Χορού: Φωτοσκίασις / Χορογραφία/Εκτέλεση: Αγγελική Παπαδοπούλου
Το έργο είναι solo performance και από το πλαίσιο του θεού Απόλλωνα εστιάζεται στη μετουσίωση που έχει υποστεί η θεολογική βάση ιδωμένη πλέον με τις αντιληπτικές προτεραιότητες του δικού μας πολιτισμού, ήτοι το κοινωνιολογικό πρίσμα του νεωτερικού κόσμου και την πολιτική.
“XXXY” / Διάρκεια : 45′
Ντουέτο σύγχρονου χορού: Aniline Dancetheatre / Χορογραφία/Εκτέλεση: Αλέξανδρος Γκουντινάκης, Νατάσσα Αραμπατζή / Πρωτότυπη μουσική: Myles Therron (Στέλιος Φραγγόπουλος), μουσική club: Φένια Σκλάβου) Κοστούμια: Ελένη Χασιώτη.
Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από τα χρωμοσώματα xx και xy, που διαφοροποιούν και καθορίζουν το φύλο. Οι εικόνες και η κίνηση δομούνται πάνω στις διαφορετικές εκφάνσεις τους, τη δυαδικότητα που δημιουργούν στον κόσμο όπως τον ξέρουμε, αλλά και στο ανθρώπινο σώμα. Το ντουέτο χρησιμοποιεί κινητικές φόρμες σύγχρονου χορού και contact – partnering, καθώς και στοιχεία physical theatre, και πειραματίζεται στη σχέση της κίνησης των σωμάτων σε σχέση με τον ήχο και την ησυχία, την επαφή και την απουσία της.

20:00 ΘΕΑΤΡΟ:
Αποσπάσματα από: “Ηλέκτρα – Σοφοκλής, Τρωάδες – Ευριπήδης, Μήδεια- Μποστ”. Διάρκεια: 30′ / Από την Ειρήνη Γεωργίου
20:30 STAND UP:
«Ιστορία μου» – «One Man Show VS Stand Up» / Διάρκεια: 60′
του Σωτήρη Μεντζέλου.
Ένα μικρόφωνο, το φλερτ, το «friendzone», ο Μπραντ Πιτ και ο Έντουαρντ Νόρτον, ο Φοίβος από το «Ρετιρέ», τα άστρα και τα ζώδια που φέρνουνε εμπόδια, ο Φρέντυ Μέρκιουρι, ο Χολίδης, τρία χρόνια δραματικής σχολής, η συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή, το «Κούπε Πε», μια ριζογκοφρέτα και η Εμμανουέλλα δημιουργούν μια ιστορία πάθους, μυστηρίου, έρωτα, γάμου, σεξ, γέλιου, γέλιου στο σεξ, μυστηρίου στον έρωτα και άλλων πιθανών συνδυασμών.

21:30 ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
“Την αλήθεια μόνο τα τραγούδια θα στην πουν” / Διάρκεια: 60′
Μουσικό σχήμα: “Οι τελευταίοι των ρομαντικών” (Κώστας Μπουκουβάλας, Βαρβάρα Πέππα, Χρύσα Κλεισιάρη) και guests μουσικοί.
“Οι τελευταίοι των ρομαντικών” θα μας παρουσιάσουν δικά τους τραγούδια αλλά θα «πειράξουν» και αγαπημένα από το χώρο του έντεχνου -κι όχι μόνο- τραγουδιού.

ΚΥΡΙΑΚΗ 24/09

18:00 – 24:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
“Φανταστικό Ταξίδι” / Έκθεση Χαρακτικής
Από την Καίτη Τσαβαρή
Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Χρυσοβαλάντω Γεωργίου
“Πλάνη”/ Έκθεση Χαρακτικής
Από την Ροδάνθη Κόλλια – Ρίζου
Έκθεση Κεραμικής – Batik
Από την Δήμητρα Μπαντόλια
“Μία εικόνα χίλιες λέξεις και μία λέξη χίλιες εικόνες” / Έκθεση Φωτογραφίας και Ποίησης
Από την Μαρία Παπαναστασίου

18:00 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ:
“Το Βιβλίο των Ονείρων” και “Η Πολιτεία της Λευτεριάς” / Διάρκεια: 120′
Συγγραφέας: Θεμιστοκλής Λυκιαρδόπουλος, Ζωντανή Μουσική: Nadi Nadia Zahoor
Διαδραστική ανάγνωση με θεατρικό αυτοσχεδιασμό, μουσική, τραγούδι, δρώμενα με το κοινό.

19:00 – 21:00 ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ PERFORMANCE:
“Πεδίο Βολής Ψ | 2017”
Από την Εύη Αθανασίου
Ένα γυμνό αντίγραφο σώματος θα είναι στημένο μπροστά από τελαρωμένoυς καμβάδες και ακουμπισμένο σε απομεινάρια τοίχου ενός εγκαταλελειμμένου οικοπέδου, δίπλα από το VAULT, λειτουργώντας ως υποδοχέας βολών κόκκινου χρώματος από την καλλιτέχνη και το κοινό.

19:00 ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
Live από τους μαθητές του τραγουδιστή και καθηγητή φωνητικής Διονύση Αποστολόπουλου.

20:00 ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ:
“Α-Ω (Διάλογοι μεταξύ ενός Α και ενός Ω)”, Διάρκεια: 30′
της IRIS AZ, συμμετέχει ο Παναγιώτης Βασιλείου.
Ο Α και ο Ω δεν έχουν φύλο, ηλικία, ιδιότητα, εθνικότητα. Δε λειτουργούν σε συγκεκριμένα χρονικά πλαίσια. Βρίσκονται ταυτόχρονα παντού και πουθενά και συζητάνε.

21:00 ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
Live απο τους: “Greedy little men”  / Διάρκεια: 120′
Νεανική Rock Band με διασκευές και δικά τους τραγούδια.

ΔΕΥΤΕΡΑ  25/09

19:00 – 23:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
Έκθεση Φωτογραφίας
Από την Μάλλιου Λαμπρινή
Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Μαρίνα Ροβίθη
Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Μαλβίνα Σπυρολάρη
Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Μανταλένα Γκινοσάτη
Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Βικυ Σαμουηλιδου
Εικαστική Εγκατάσταση
Από τους Πάνο Κολλιά και Χρήστο Κατσίνη
Έκθεση Ψηφιακής Φωτογραφίας
Από τους Λένα Σιώπη και Θανάση Αθανασιάδη

21:00 ΜΟΥΣΙΚΟΧΟΡΕΥΤΙΚΗ PERFORMANCE:
Από τους Γιώργος Χανός, Κωστής Μπαρμπαγιαννέρης, Παρασκευή Κόλλια / Διάρκεια: 30′
Τρεις άνθρωποι εξερευνούν την αντίθεση του παραδοσιακού με το μοντέρνο, του καθημερινού με το εξεζητημένο, του ονειρικού με το πεζό. Χρησιμοποιούν το P.M.S. (Prepared Music Surface), ένα πρωτότυπο μουσικό όργανο του οποίου ο ήχος παράγεται μέσα από καθημερινά αντικείμενα προσαρμοσμένα σε μία ξύλινη επιφάνεια και το hang, ένα κρουστό όργανο με νερένιο ήχο. Με τη χρήση μικροφώνων επαφής, ο ήχος μεταφέρεται σε ηλεκτρονικό υπολογιστή όπου επεξεργάζεται σε ζωντανό χρόνο, δημιουργώντας καινούρια επίπεδα που συνυπάρχουν

21:00 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ – ΠΡΟΒΟΛΗ – ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ:
“Μητρόπολη” / Διάρκεια: 120′
Σκηνοθεσία: Διονύσης Λυκιαρδόπουλος
Θεατρικοποιημένη προβολή της κλασικής ταινίας ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ του 1926, του Φρίτς Λανγκ, με ζωντανή μουσική και αφηγηματικά κομμάτια

ΤΡΙΤΗ 26/09

19:00 – 23:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
“Tailor’s Art Handmade” / Συλλογή Ρούχων
Από την Νατάσσα Σεργιάδη
“Λόγχη εκεντήθη…” / Έκθεση Ζωγραφικής,
Από την Ειρήνη Ρήγα
Έκθεση Ζωγραφικής
Από την Μαργαρίτα Κουνενή Grenier
Έκθεση υποβρύχιων still life φωτογραφιών
Από την Μαρία Μάχου
“Στη Μνήμη – Απόπειρα διατήρησης – Τιμονιέρης” / Μικτή τεχνική σε κάδρο / Έκθεση κατασκευών
Από τον Γεώργιο Μπουρολιά
Έκθεση Illustration
Από την Leah Lionheart
“Απουσία Ψευδαισθήσεων – Ξεχασμένη Αποσκευή” / Έκθεση Γλυπτικής και Κολάζ
Από την Σοφία Μανιατάκη
“Fallout” / Έκθεση Φωτογραφίας
Από τον Πέτρο Βαζακόπουλλο

20:00 ΠΡΟΒΟΛΗ:
“Η Μύγα”/ Κινηματογραφημένη Θεατρική Παράσταση / Διάρκεια: 75′
Σκηνοθεσία: Διονύσης Λυκιαρδόπουλος
Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 στην Γαλλία ένας επιστήμονας πειραματίζεται με την μεταφορά ύλης ,όμως ενα τρομερό ατύχημα τον βάζει σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή. Η παράσταση βασίστηκε στο δίηγημα Επ. Φαντασίας του ’50 του Ζώρζ Λάγκελαν και την θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία έκανε ο Διονύσης Λυκιαρδόπουλος / Ηθοποιοί: Στέργιος Ιωάννου, Σταμάτης Κακαβελάκης, Ιορδάνης Καλέσης, Ιρις Κανδρή, Μελισσάνθη Ρεγκούκου, Ελενα Τριανταφύλλου Σκηνικά – κουστούμια : Κική Μήλιου Φωτισμοί : Αλέξανδρος Αλεξάνδρου, Ευριδίκη Γεωργίου Ειδικά Εφφέ : Κωστής Αντωνίνης

21:00 MΟΥΣΙΚΗ – LIVE:
“The shadow” παρουσίαση δίσκου της Emi Path / Διάρκεια: 60′
Οι συνθέσεις, επηρρεασμένες από τις σουρεαλιστικές εικόνες που μπορεί να δημιουργήσει το μυαλό, βασίζονται στο πιάνο και την ονειρική φωνητική ερμηνεία της Emi και πλαισιώνονται με μελαγχολικές μελωδίες από το βιολί καταλήγωντας σε ξεσπάσματα.

ΤΕΤΑΡΤΗ 27/09

19:00 – 23:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
“Iron Faces” /Έκθεση Φωτογραφίας με θέμα τα Ναυπηγεία της Ελευσίνας και τη διαδραστική τους σχέση με την ανθρώπινη παρουσία
Από τον Κώστα Πασχάλη
“Moment΄s”/ Έκθεση φωτογραφίας
Από την Μαρία Παλαβούρα
“Αύγουστος” / Έκθεση Ζωγραφικής με θέμα τη θάλασσα.
Από τον Βλάση Μιχόπουλο
Έκθεση Ασπρόμαυρης Φωτογραφίας
Από τον Χρήστο Μαλτέζο
Έκθεση Κοσμήματος και Χειροτεχνίας από σύρμα, πηλό και ντεκουπάζ
Από την Λία Μπάρμπα
Έκθεση Κοσμήματος και Διακοσμητικών Αντικειμένων από πηλό
Από την Ελπίδα Γιαννόπουλου
“Το Αλφαβητάρι” / Έκθεση Μικτής Τεχνικής και Κατασκευών & Έκθεση Κοσμήματος και Διακοσμητικών Αντικειμένων από αλουμίνιο και πηλό
Από την Μάγδα Αρβανιτοπουλου

20:00 ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
“Στόμα Γεμάτο Χώμα” / Διάρκεια: 60′
Θεατρική ομάδα: “Άγρια Σκέψη” (Αναστασία Δεμέστιχα, Σάββας Πογιατζής, Βασίλης Τύρος)
Ο κόσμος τελειώνει. Σε αυτό το δυστοπικό σύμπαν, ένα ζευγάρι απομονώνεται σε ένα κρησφύγετο προκειμένου να προφυλαχθεί από την δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα. Εκεί, ωστόσο, υπάρχει μια και μοναδική αντιασφυξιογόνος μάσκα.

21:00 ΠΡΟΒΟΛΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ:
“Ειμαρμένη” / Διάρκεια: 93′
Σενάριο, Σκηνοθεσία: Ανδρέας Μαριανός
Σ’ ‘ένα μικρό νησί, κάποιος άγιος, προκειται να αναγνωρισθεί επίσημα από την εκκλησία. Η εικόνα του, που έξι αιώνες σώζεται, δεν έχει πρόσωπο. Ένας συγγραφέας, βιώνοντας ένα καταστροφικό διήμερο, ανακαλύπτει πως υπήρξεν αγιογράφος, που με την έκλυτη ζωή που έκανε, έγινε αιτία ν αποδοθούν στον άγιο οι δικές του πράξεις. Οι νησιώτες φόρτωσαν στον άγιο τα κρίματα του αγιογράφου Του, πατώντας στο ατελές της αγιογραφίας. Στην προσπάθειά του ν ανακαλύψει την αλήθεια ο Συγγραφέας θάχει άσχημο τέλος. Το σώμα του ανακαλύπτεται κακοποιημένο, καιρό μετά. Ένας ρεπόρτερ, αναλαμβάνει να καλύψει το γεγονός, μα συναντά την κλειστή κοινωνία που αρνείται να μιλήσει.
Ηθοποιοί: Δ. Μπίτος, Σ. Ταχτσόγλου, Γ. Ζουγανέλλης, Α. Παναγιωτίδης, Κ. Ιμπροχώρη, Α. Παππά, Ε. Καλούδης, Ι. Καλογρίδη, γ. Μποσταντζόγλου, Β. Κολάσης, Ι. Παπαζήσης, Μ. Ιατρόπουλος, Σ. Ιωάννου, Μ. Δρακοπούλου, Ν. Αλευράς, Τ. Βαμβακίδης, Γ. Κωβαίου, Κ. Φλωκατουλας, Δ. Τσιλιφώνης, Δ. Ξηρός, Β. Τσιπίδης, Κ. Ζαμπάρας, Σ. Δρόσος, Ν. Κακάλιος, Σ. Μπαφέτης, Ρ. Πεδιαδιτάκη, Δ. Νεονάκη, Λ. Βασιλείου κ.α
Τραγουδα ο Χρήστος Θηβαίος / Εμφανίζονται και τραγουδούν: Μ. Εγγλέζου, Μ. Ασσερ, Π. Αμπαζης, Miss Cherry / Φυσσαρμόνικα παιζει ο Λάκης με τα Ψηλά Ρεβέρ / Παραγωγος: Σταύρος Μελέας / Φωτογραφία: Κώστας Σταμούλης Μουσική: Αλέκος Βασιλάτος / Ήχος: Πέτρος Σμυρλής / Sound design: Νίκος Μιχαλοδημητράκης / Μοντάζ: Χαρά Κλή / Σκηνογράφος- Ενδυματολόγος: Φάνια Κολαιτη

21:15 ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ:
“Χάρτινο το τραγουδάκι”, από τον Χρίστο Θεσσαλονικεύς / Διάρκεια: 120′
Μουσική με κιθάρα – φωνή από το θέατρο και τον κινηματογράφο. Τραγούδια που κάνουν μια παρέα σαν θεατρική παράσταση. Σε απλά ελληνικά, των ποιητών και των ονειροπόλων.

ΠΕΜΠΤΗ 28/09

19:00 – 23:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
Έκθεση Μεταλλικών Γλυπτών σε μικρές και μεγάλες διαστάσεις
Από τον Ηλία Ατσόνιο
“Τρέλα και Σχιζοφρένια” / Έκθεση από Εξπρεσιονιστικά Σχέδια και Γλυπτά
Από την Θεώνη Καρλάφτη
Έκθεση Φωτογραφίας
Από τον Άρη Ρουπίνα
Έκθεση Φωτογραφίας
Από την Ευαγγελία Ραφτοπούλου
“Μια γυναίκα κι ένας άντρας…” / Έκθεση Γλυπτικής
Από την Φιόνα Ρασσιά
“Νάρκισσος, Ερμής” / Έκθεση Ζωγραφικής 3D Painting
Από τον Κωνσταντίνο Βερούτη

19:00 ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ – ΔΙΑΛΕΞΗ:
“Ελούδα, αλληλεγγύη στην εντοπιότητα” / Διάρκεια: 60′ / Από την Μαρία Σόφτση
Βίντεο με διάλεξη για το πειραματικό εγχείρημα αυτάρκειας και εντοπιότητας σε τουριστική μικρή επιχείρηση. Θα ακολουθήσει συζήτηση.

20:00 ΜΟΥΣΙΚΗ – ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
“Γυναίκες στον Καθρέφτη” / Διάρκεια: 60′
Όμάδα: Eä – Ενημέρωση, Κατανόηση, Αποδοχή
Κείμενα: Δημήτρης Πλαβούκος, Βαγγέλης Μακρής Μουσική: Βαγγέλης Μακρής, Στίχοι: Βαγγέλης Μακρής, Αναστασία Δούκα
Μονόλογοι: Φανή Γρύλλη, Δήμητρα Τζιμούρτου, Νάνσυ Πλαβούκου, Χριστίνα Παπανδρέου, Κατερίνα Τσαντήλα, Ειρήνη Μαντοπούλου Τραγούδι: Δήμητρα Καλαβρέζου, Κριστίνα Οαντσέα, Δώρα Κυρίου, Ντιάνα Putkaradze, Βαγγέλης Μακρής
Η παράσταση θίγει σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα σεξισμού, στερεοτύπων, καταπίεσης και κακοποίησης που αντιμετωπίζουν διαχρονικά οι γυναίκες με τρόπο καυστικό, συγκινητικό και άμεσο. Έξι γυναίκες αφηγούνται τις ιστορίες της ζωής τους και τραγουδούν για τον έρωτα, την αγάπη, τη βία και την καταπίεση που βιώνουν καθημερινά.

21:00 DJ SET:
Μουσικές Επιλογές από τον σκηνοθέτη κι ηθοποιό Βαγγέλη Λάσκαρη.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29/09

19:00 – 24:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
“Βαθύς Ύπνος” / Έκθεση Ζωγραφικής με λάδι σε καμβά
Από τον Γιώργο Λουλούδη
“Γέφυρα από την παιδική αθωότητα στην υπερενήλικη συνέπεια” /Έκθεση Φωτογραφίας
Από τον Νίκο Πλατή
“ΤΙΤΑΝΙΑ” / Έκθεση Αbstract Ζωγραφικής με ασπρόμαυρα έργα
Από την Ειρηνη Ανδρίτση
Έκθεση Ζωγραφικής με Μολύβι
Από την Γιαννα Καλή
Έκθεση Φωτογραφίας
Από τον Χρήστο Κατρούτσο
Έκθεση Ζωγραφικής
Από τον Κωνσταντίνο Ατσαλή
Έκθεση Χειροποίητου Κοσμήματος από Μάρμαρο, Όνυχα, Γρανίτη, Βασάλτη
Από τον Πάνο Χαβιαρά

19:30 VIDEO ART – PERFORMANCE: 
“Η_προίκα”
Σύλληψη, σκηνοθεσία, video art: Αλίκη Αρναούτη
Συμμετέχουν: Ν.Ανδρεάδης – Ρουπάκας, Σ.Κοροπούλης, Σ. Καλαμπάκα, Κ. Ιωσηφίδου – Βασιλάκου, Κ. Μίχα, Κ. Τσιβόλα και Μ. Μαργέλου.
Εγκλωβισμένη στην δαντελένια προίκα της και τα κοινωνικά “πρέπει” η γυναίκα ευνουχίζει τους γιους της, πνίγοντας τους πολυ πιο ύπουλα από τις “αξιοπαθούσες” κόρες της. Ακούγονται αποσπάσματα από το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα του Φ. Γκ. Λόρκα.

20:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ:
“P S Anarchy”
Το pop art στοιχείο και ο σουρεαλισμός βρίσκονται σε πλήρη έξαρση και Αναρχία
Επιμελήτρια: Νικολένα Καλαϊτζάκη
Με τους Γιώργο Μαραγκουδάκη, Ειρήνη Μονομμάτου και Sonke

20:15 ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
“Casting παρά…λόγου” / Διάρκεια: 60′
Θεατρική ομάδα: Πρίγκιπες της Δανιμαρκίας
Πρωτότυπη Σύλληψη: Αλεξία Παγανή – Κέλλυ Καρακούλη Διασκευή κειμένου: Αλεξία Παγανή Σκηνοθεσία : Σταυρούλα Δάμπαλη Ηθοποιοί: Άγγελος Μπαμπάλας, Αλεξία Παγανή, Γκόλφω Σταυρακέλη
Οι 3 καλύτεροι ηθοποιοί της Ελλάδας – και όχι μόνο – έρχονται για ακόμη μία φορά έτοιμοι να δώσουν άλλο ένα ρεσιτάλ γέλιου με βάση το stand up comedy. Βιώνουν τις πιο απρόβλεπτες καταστάσεις μέσα από την προσπάθειά τους να κάνουν σεμινάριο και audition στο κοινό αυτοσχεδιάζοντας μαζί του, την στιγμή που και οι ίδιοι εθελοτυφλούν όσον αφορά το θέατρο και τον κόσμο γενικότερα, εκφράζοντας την δική τους, ξεκαρδιστική, εκδοχή πάνω σε αυτό  και φυσικά πάνω στην επικαιρότητα.

21:00 ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
“Rose’s Band” / Μαρία Σταυριανουδάκη- Χριστίνα Μέτσικα
Δύο φωνές, κλασική κιθάρα, παραδοσιακά και σύγχρονα κρουστά συνθέτουν τον ήχο του σχήματος. Οι επιρροές από το προπολεμικό ρεμπέτικο και το Σμυρνέικο τραγούδι συναντούν τις σύγχρονες μουσικές, με κεντρικό άξονα την παραδοσιακή, διεθνή και ελληνική μουσική.

ΣΑΒΒΑΤΟ 30/09
,
13:00 – 15:00 ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ:
“νΟμαδικό Παιχνίδι”. Από την Εύη Θανέλλα (Μέρος Α΄)
Μέσα από το παιχνίδι, τη σωματικότητα και την απόλαυση της διαδικασίας, εξερευνούμε τις δυνατότητες της δημιουργικής έκφρασης βιώνουμε τη συνάντηση και την επικοινωνία σε μια ενήλικη καθημερινότητα όπου… ζούμε μια περιπέτεια!

18:00 – 24:00 ΣΥΛΛΟΓΗ ΡΟΥΧΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ & ΕΙΔΩΝ 1ης ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ ΑΣΤΕΓΟΥΣ
Από την Ομάδα “Hip Hop Smile Festival” (Πρόκειται για ένα καλλιτεχνικό φεστιβάλ με άξονα το Hip Hop, του οποίου μέρος των εσόδων πάνε στον εθελοντικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό “Το Χαμόγελο Του Παιδιού”).

18:00 – 24:00 ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΕΩΝ:
Έκθεση Φωτογραφίας
από τους εθελοντές της ομάδας “Hip Hop Smile Festival”
Έκθεση Φωτογραφίας και έκθεση Comic
Από τον Νίκο Kαρμαν

18:30 ΜΟΥΣΙΚΗ – ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
“Γυναίκες στον Καθρέφτη” / Διάρκεια: 60′
Όμάδα: Eä – Ενημέρωση, Κατανόηση, Αποδοχή
Κείμενα: Δημήτρης Πλαβούκος, Βαγγέλης Μακρής Μουσική: Βαγγέλης Μακρής, Στίχοι: Βαγγέλης Μακρής, Αναστασία Δούκα
Μονόλογοι: Φανή Γρύλλη, Δήμητρα Τζιμούρτου, Νάνσυ Πλαβούκου, Χριστίνα Παπανδρέου, Κατερίνα Τσαντήλα, Ειρήνη Μαντοπούλου Τραγούδι: Δήμητρα Καλαβρέζου, Κριστίνα Οαντσέα, Δώρα Κυρίου, Ντιάνα Putkaradze, Βαγγέλης Μακρής
Η παράσταση θίγει σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα σεξισμού, στερεοτύπων, καταπίεσης και κακοποίησης που αντιμετωπίζουν διαχρονικά οι γυναίκες με τρόπο καυστικό, συγκινητικό και άμεσο. Έξι γυναίκες αφηγούνται τις ιστορίες της ζωής τους και τραγουδούν για τον έρωτα, την αγάπη, τη βία και την καταπίεση που βιώνουν καθημερινά.

20:00 – 20:30 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΧΟΡΟΥ:
“Εκκρεμότητα” / Διάρκεια: 25′
Σύλληψη – Χορογραφία: Μάρω Πέτλη / Χορεύει, Δημιουργική Επεξεργασία: Κατερίνα Γεβετζή
Μια Solo χορογραφία για την προσωπική ιστορία του καθενός.
Παίζοντας με τους ήχους και τις εικόνες, με αφορμή ένα παλτό και έναν γάντζο, με αφετηρία ένα σώμα που βρίσκεται σε εκκρεμότητα, ξεκινάει το ταξίδι ενός ανθρώπου προς κάτι καινούριο και άγνωστο.
“Osmosis” /Διάρκεια: 5′
Xορογραφία, Ερμηνεία: Ελένη Κόντζιλα, Γιάννης Μήτσος, Βίντεο: Γιώργος Ταμπακάκης
Πρωτοτυπη Μουσική: Spyros Pan
Οι χαρακτήρες είναι πλάσματα άχρονα, άφυλα, που κινούνται με τρόπους διαφορετικούς μεταξύ τους. Συναντιούνται και χορεύουν σαν ένα σώμα μέχρι που καταλήγουν να ενσωματώσουν στις κινήσεις τους ο ένας στοιχεία του άλλου. Η κίνηση παραπέμπει σε σχήματα που δημιουργούν οι μικροοργανισμοί κατά τη διάρκεια μιας χημικής ένωσης ή ενός φυσικού φαινομένου όπως είναι η ώσμωση.

21:00 ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
“Ψευδείς+πλήν Αισθήσεις” (βασισμένο στις Ψευδαισθήσεις του Ι.Βιριπάγιεφ) / Διάρκεια : 60′
Ομάδα: Όμιλος Φίλων Θεάτρου Λιβαδειάς
Σκηνοθεσία-επιμέλεια κειμένου: Ιωάννα Νιάχα Ηθοποιοί: Ειρήνη Γουργιώτη, Κωνσταντίνος Δημητρέλος Δημήτρης Λεβέντης Σοφία Κοσκινά Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Λεβέντης
Περιγραφή έργου: Δύο παντρεμένα ζευγάρια, μας αφηγούνται την κοινή τους πορεία και μέσα από μια σειρά αποκαλύψεων αντιλαμβανόμαστε ότι τίποτα δεν είναι σταθερό μέσα στο τεράστιο σύμπαν που ζουν. Ερωτικά τρίγωνα που αλλάζουν συνεχώς μετά από κάθε εξομολόγηση.

21:30 HIP HOP SHOW – RAP, BREAK DANCE, BEATBOX
Ομάδα:“Hip Hop Smile Festival”

ΚΥΡΙΑΚΗ 01/10

13:00 – 15:00 ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ:
“νΟμαδικό Παιχνίδι” / Από την Εύη Θανέλλα / (Μέρος Β΄)
Μέσα από το παιχνίδι, τη σωματικότητα και την απόλαυση της διαδικασίας, εξερευνούμε τις δυνατότητες της δημιουργικής έκφρασης βιώνουμε τη συνάντηση και την επικοινωνία σε μια ενήλικη καθημερινότητα όπου… ζούμε μια περιπέτεια!

18:00 – 24:00 ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ & ΕΙΔΩΝ 1ης ΑΝΑΓΚΗΣ ΓΙΑ AΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΑΝΑΓΚΗ
Ομάδα: HOMBRES
18:00 – 18:45 ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΧΟΡΟΥ – ΠΟΙΗΣΗ:

“Εκκρεμότητα” / Διάρκεια: 25′
Σύλληψη – Χορογραφία: Μάρω Πέτλη / Χορεύει, Δημιουργική Επεξεργασία: Κατερίνα Γεβετζή
Μια Solo χορογραφία για την προσωπική ιστορία του καθενός.
Παίζοντας με τους ήχους και τις εικόνες, με αφορμή ένα παλτό και έναν γάντζο, με αφετηρία ένα σώμα που βρίσκεται σε εκκρεμότητα, ξεκινάει το ταξίδι ενός ανθρώπου προς κάτι καινούριο και άγνωστο.
“Osmosis” /Διάρκεια: 5′
Xορογραφία, Ερμηνεία: Ελένη Κόντζιλα, Γιάννης Μήτσος, Βίντεο: Γιώργος Ταμπακάκης
Πρωτοτυπη Μουσική: Spyros Pan
Οι χαρακτήρες είναι πλάσματα άχρονα, άφυλα, που κινούνται με τρόπους διαφορετικούς μεταξύ τους. Συναντιούνται και χορεύουν σαν ένα σώμα μέχρι που καταλήγουν να ενσωματώσουν στις κινήσεις τους ο ένας στοιχεία του άλλου. Η κίνηση παραπέμπει σε σχήματα που δημιουργούν οι μικροοργανισμοί κατά τη διάρκεια μιας χημικής ένωσης ή ενός φυσικού φαινομένου όπως είναι η ώσμωση.
“Αναμνήσεις” / Βιντεοποίημα / Διάρκεια: 1′
Της Καρίνας Βέρδη / Προβολή παρουσία της ποιήτριας

19:00 ΔΙΑΛΕΞΗ:
“Ο φόβος της γελοιότητας στην τέχνη του χορού.” / Διάρκεια: 60′
Από την Μαρίνα Μαυρογένη
Στόχος της συγκεκριμένης διάλεξης: Η απενοχοποίηση της αρνητικής χροιάς ως προς την λέξη γελοιότητα, αλλά και η απενοχοποίηση της εικόνας μας παραστατικά, κάνοντας χρήση της έννοιας αυτής. Η Εισηγήτρια προτείνει τρόπους ένταξης μιας πιο ελαφριάς διάθεσης στα έργα εάν και εφόσον αυτό κρίνεται αναγκαίο.

19:15 ΠΟΙΗΣΗ:
Ποιήματα του Σταύρου Καμπάδαη επενδυμένα με ηλεκτρονική πειραματική μουσική από την μουσική κολλεκτίβα Kyrck. Διάρκεια: 60′
Απαγγελία: Σταύρος Καμπάδαης Μουσική: Ντίνος Σάμπαλης
20:00 ΣΥΖΗΤΗΣΗ – ΔΙΑΛΕΞΗ:
“Urban Anarchy” / Διάρκεια: 90′
Από την Ευαγγελία Βασιλείου
Μια ιδέα που στηρίζεται στους πυλώνες Άνθρωπος – Αναρχία – Πνευματικότητα

20:30 ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΓΙΑ SOLO ΠΙΑΝΟ:
“Φτάνουν λίγες νότες για να αλλάξει ο κόσμος” Διάρκεια: 60′
Από τον Κώστα Μπουκουβάλα
Στα χνάρια των Mertens, Nyman και Tiersen, o μινιμαλιστής συνθέτης Κώστας Μπουκουβάλας ερμηνεύει στο πιάνο κομμάτια από το cd του “Φτάνουν λίγες νότες για να αλλάξει ο κόσμος” (Protasis 2011) αλλά και από το επερχόμενο cd του “Music for an unwritten film”.

21:30 LIVE ΜΟΥΣΙΚΗ:
“M.o.re” (Pop-Rock συγκρότημα απο την Αθήνα)
Γιάννης Κουμαριανος: Φωνητικά, κιθάρα Νίκος Προμπονάς: Kιθαρα-Φωνητικά Ιωάννα Παπαγιάννη: Τύμπανα
“I never paint dreams or nightmares. I paint my own reality” είπε η Frida Kahlo και κάπως έτσι γεννήθηκαν οι M.O.RE. (My Own Reality) Με τα μουσικά τους πινέλα ανά χείρας συνέθεσαν ξεχωριστές μουσικές και έδωσαν το δικό τους χρώμα σε αγαπημένα Rock και Pop τραγούδια!


Διάρκεια Φεστιβάλ: 22 Σεπτεμβρίου έως 01 Οκτωβρίου
Ώρες Λειτουργίας : 18:00 – 00:00 (ανάλογα με τις εκδηλώσεις)
Οι εκδηλώσεις παρουσιάζονται σε όλους τους χώρους του VAULT.
Οι εκθέσεις και εγκαταστάσεις θα εκτίθενται στο VAULT σε όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ.
Οι παρουσιάσεις γίνονται από τους δημιουργούς.
Στα εγκαίνια θα παρεβρίσκονται οι δημιουργοί – καλλιτέχνες.
Γενική είσοδος για όλες τις εκδηλώσεις (ανά ημέρα) : 5 ευρώ (με μπύρα, κρασί, αναψυκτικό, χυμό ή καφέ)
Υπεύθυνος / Διοργανωτής του Φεστιβάλ Open September : Μάνος Αντωνιάδης

Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS
Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός, T.K 10447
Σταθμός μετρό: Κεραμεικός
Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472 / 6951832070
(ώρες λειτουργίας τηλεφωνικού κέντρου : 11:00 – 14:00 και 17:00 – 21:00)
http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1




 

Το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών εγκαινιάζει στην Αίθουσα Εκθέσεων του Συνεδριακού Κέντρου στους Δελφούς Έκθεση Φωτογραφίας με θέμα "Ιερότητα" το Σάββατο 28 Οκτωβρίου στις 19:00

Φωτογραφία: Τσακυρίδου Φανή

Οι τέχνες γεννήθηκαν από τις θρησκείες. Η διάσταση, επομένως, της ιερότητας τις συνοδεύει ακόμα και σήμερα που η γονική σχέση θρησκείας και τέχνης τείνει να λησμονηθεί και που ελάχιστοι καλλιτέχνες συνειδητά συνεχίζουν τη δημιουργία τους πιστεύοντας ότι το κάνουν «προς μεγίστην του Θεού δόξαν». Είναι (ευτυχώς) δύσκολο να ορισθεί αυτή η διάσταση της ιερότητας, αλλά δεν θα είμασταν πολύ μακριά από την αλήθεια, αν λέγαμε ότι είναι μια διάσταση που υπερβαίνει το φυσικό, το υπαρκτό, το υλικό, το εφήμερο, το χρονικά περιορισμένο. Και κυρίως είναι η διάσταση ενός μυστηρίου. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά όμως είναι παράλληλα και χαρακτηριστικά της τέχνης.
Κατά συνέπεια κάθε σημαντικό έργο τέχνης λογικά πρέπει να εμπεριέχει μια διάσταση ιερότητας. Είναι επομένως χρήσιμο να διερευνήσει κανείς αυτή τη διάσταση, όχι βέβαια για να επιδιώξει να την ενσωματώσει στη δημιουργία του, αφού τότε θα κατέρρεε η διάσταση του μυστηρίου, αλλά για να ασκηθεί να τη διακρίνει, έτσι ώστε να εξοικειωθεί με την υπόγεια παρουσία της. Αυτό ήταν και το περιεχόμενο του σεμιναρίου στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών τον Μάιο του 2017.

Κάτι άλλο που συνδέει τη θρησκεία με την τέχνη είναι το «άχρηστο» της παρουσίας τους. Και με τη λέξη αυτή εννοείται προφανώς η απουσία ορατού, συγκεκριμένου, χρήσιμου -κατά την τρέχουσα έννοια- στόχου. Η ανταπόδοση στην περίπτωση τους είναι πνευματική, άρα άυλη. Θα μπορούσε επομένως να ισχυριστεί κανείς ότι όταν ένα έργο παράγεται με κυρίαρχη επιθυμία την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου, είναι μάλλον αδύνατον να ανιχνευθεί οποιοδήποτε ποσοστό ιερότητας. Ο στόχος απορροφά τότε το μυστήριο. Ακραία τέτοια παραδείγματα θα μπορούσαν να είναι η διαφημιστική φωτογραφία ή η στρατιωτική μουσική, ή το αστυνομικό μυθιστόρημα, ή οι μουσικοχορευτικές ταινίες.

Θα ήταν χρήσιμο, για να αντιληφθεί κανείς το εύρος του όρου της ιερότητας, να ξεφύγουμε για λίγο από τα καθαυτά έργα των ανθρώπων και να περάσουμε στην ίδια τη φύση που γίνεται έργο του ανθρώπου μέσω των επιλογών του. Η επιλογή των χώρων όπου οι αρχαίοι πρόγονοί μας έκτιζαν τους ιερούς τους χώρους, και κορυφαίο παράδειγμα αποτελεί το Δελφικό τοπίο μέσα στο οποίο επιλέξαμε τη διεξαγωγή του σεμιναρίου και της έκθεσης, δείχνει τη σημασία που έδιναν σε αυτό το -εν τέλει από μόνο του ιερό- περιβάλλον, αφού είχαν αντιληφθεί ότι υπάρχουν ακόμα και στη φύση τοπία που περικλείουν μεγαλύτερο μυστήριο και ένταση από άλλα, με συνέπεια να συμβάλλουν στην απογείωση και την ανάταση. Ακόμα όμως και το Μουσείο των Δελφών μπορεί να μας διαφωτίσει, δεδομένου ότι μια απλή σύγκριση ανάμεσα στα αρχαϊκά και τα ελληνιστικά αγάλματα αρκεί για να φανεί ότι τα πρώτα, άσχετα από οποιαδήποτε καλλιτεχνική κρίση, είναι φορείς ιερότητας, την οποία τα δεύτερα χάνουν προς όφελος μιας πιο αληθοφανούς απεικόνισης.

Θα ήταν ενδιαφέρουσα, επίσης, μια φανταστική απόπειρα να εικονογραφήσει κανείς μια εκκλησία με σύγχρονη ζωγραφική ή ακόμα και με φωτογραφίες και να συνοδεύσει τις λειτουργικές ακολουθίες με μουσική που να μην είναι βυζαντινή ή μεσαιωνική. Αυτό το τελευταίο οι εκκλησίες των λεγόμενων δυτικών δογμάτων το επιχείρησαν, αλλά απέτυχαν διότι έβαλαν για στόχο την επικοινωνία με το εκκλησίασμα με αποτέλεσμα να καταλήξουν σε λαϊκιστικά άσματα στερούμενα κάθε ιερότητας. Αν όμως επιχειρούσαμε να βάλουμε στη θέση των εικόνων φωτογραφίες, θα διαπιστώναμε την κρισιμότητα των επιλογών μας αν σκεφτόμασταν ότι σε έναν χώρο προσευχής και περισυλλογής οι φωτογραφίες πρέπει να οδηγούν σε απογείωση (μέσω της αφαίρεσης) και όχι σε προσγείωση (μέσω της αποτύπωσης). Η αληθοφάνεια της φωτογραφικής απεικόνισης δυσχεραίνει την ανίχνευση της ιερότητας. Και φυσικά το θέμα δεν μπορεί εν προκειμένω να παίζει ρόλο, ή μάλλον θα παίζει συνήθως αρνητικό ρόλο. Στην παραδοσιακή αγιογράφηση το θέμα εξασφαλίζει την ιερότητα (σκηνές του Ευαγγελίου). Ενίοτε η εξασφάλιση βασίζεται παράλληλα και στη μορφή (βυζαντινή τεχνοτροπία). Η φωτογράφιση όμως ενός εσταυρωμένου Χριστού δεν αναδεικνύει ιερότητα περισσότερο από ένα φωτογραφημένο γυμνό σώμα, το οποίο μπορεί πολύ καλύτερα να συνοδεύσει την προσευχή, αρκεί να έχει φωτογραφηθεί έτσι ώστε να περικλείει το μυστήριο και την ιερότητα.
Όλα τα παραπάνω (και άλλα πολλά), που συζητήθηκαν στη διάρκεια του σεμιναρίου με όσους συμμετείχαν σε αυτό (άνθρωποι που αγαπούν τη φωτογραφία και ασχολούνται με πάθος με αυτήν), δεν είχαν ως απώτερο στόχο να συνδεθεί η φωτογραφία με τις θρησκείες από τις οποίες εμμέσως γεννήθηκε, ούτε να οδηγηθούμε σε παραγωγή «ιερών» φωτογραφιών. Άλλωστε, η απόπειρα παραγωγής ιερών φωτογραφιών θα κατέληγε στη μη ιερότητα, αφού θα υπηρετούσε έναν συγκεκριμένο στόχο. Θα ήταν ένα είδος «ιερού ρεαλισμού», κατ’ αναλογία του πάλι ποτέ «σοσιαλιστικού ρεαλισμού». Η ενασχόληση με αυτή τη διάσταση είχε περισσότερο για στόχο αφενός την εξοικείωση με το μυστήριο και αφετέρου την απελευθέρωση από το θέμα.

Είναι αλήθεια ότι προς στιγμή φοβήθηκα ότι ένα τέτοιο θέμα υπήρχε κίνδυνος μερικοί να το εκλάβουν εσφαλμένα ως θρησκευτικό, ενώ άλλοι να το περιορίσουν και πάλι στους Δελφούς, λόγω της ιστορικής ιερότητας του χώρου. Με εξέπληξε βέβαια και πάλι ο υψηλός αριθμός των συμμετοχών, αλλά αυτή τη φορά η παραγωγή των φωτογραφιών ήταν, πολύ φυσικά, πιο διστακτική, διότι μέρος του εγχειρήματος ήταν να μην μπορεί ο φωτογράφος να βρει σανίδα σωτηρίας στο θέμα του, αλλά να προσδώσει αξία, μέσω της μυστηριακής και μυστηριώδους ιερότητας, σε οτιδήποτε τον έκανε να σηκώσει τη μηχανή του. Ένα άλλο σχετικό με τα παραπάνω πρόβλημα είναι ότι συνήθως οι συμμετέχοντες σε ένα σεμινάριο έχουν την ικανοποίηση να παίρνουν μαζί τους μετά τη λήξη μια σειρά απαντήσεων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πήραν, και χαίρομαι γι’ αυτό, μια σειρά ερωτήσεων. Οι απαντήσεις θα προκύπτουν εν αγνοία τους και εν καιρώ.

Η απελευθέρωση βέβαια από το εικονιζόμενο θέμα καθιστά πιο δύσκολη, αλλά ταυτόχρονα πιο ελκυστική και ενδεχομένως πιο παιδαγωγική και πιο ενδιαφέρουσα την έκθεση. Επιλέχτηκαν φωτογραφίες από όλους εκείνους που υπέβαλαν φωτογραφίες για συζήτηση, αλλά όχι μόνον από αυτές που δημιουργήθηκαν στη διάρκεια του σεμιναρίου, αλλά και πριν ή και μετά από αυτό, δηλαδή, γενικώς από τη δουλειά των συγκεκριμένων φωτογράφων. Θεωρήθηκε -και αυτό είναι για μας το πιο σωστό- ότι θέμα είναι πάντα ο δημιουργός. Είναι βέβαια σαφές ότι ούτε όλοι οι συμμετέχοντες έχουν την ίδια πείρα και εξάσκηση ή τις ίδιες ικανότητες, ούτε όλοι έχουν την ίδια ανάγκη από τη διάσταση μιας ιερότητας ή εξοικείωση με αυτήν. Το σημαντικό, τέλος, είναι ο θεατής των φωτογραφιών να μην επιδιώκει να ανιχνεύει τη διάσταση της ιερότητας, αλλά να αφήνει το αποτύπωμα των φωτογραφιών να επιδρά στην πνευματικότητα του και να επικοινωνεί με αυτήν.

Κλείνοντας τα παραπάνω σχόλια θα ήθελα να σας μεταφέρω δυο προσωπικές μου εμπειρίες, που μπορούν να συμπληρώσουν τις σκέψεις που προηγήθηκαν. Η πρώτη οφείλεται σε μια ομαδική έκθεση του «Φωτογραφικού Κύκλου» στο Μουσείο Μπενάκη πριν από λίγα χρόνια. Ένας, προφανώς ευλαβής, μαθητής της πρώτης δημοτικού επιχείρησε να ασπαστεί μια φωτογραφία που έδειχνε μια εικόνα του Χριστού τραβηγμένη σε εκκλησία. Η μητέρα του τον τράβηξε πίσω. Το παιδί είχε απλώς αναγνωρίσει το θέμα. Η μητέρα είχε διακρίνει την απουσία ιερότητας. Είχαν και οι δύο δίκιο. Η δεύτερη οφείλεται σε ένα απόσπασμα από το μεγάλο έργο του Marcel Proust, όπου ένας άνθρωπος, που γνωρίζει ότι είναι στο κατώφλι του θανάτου, πηγαίνει να ξεψυχήσει στο Λούβρο κοιτάζοντας έναν πίνακα του Vermeer. Ίσως κάποτε τα μουσεία, η τέχνη, να γίνουν οι νέες μας εκκλησίες.

Πλάτων Ριβέλλης
Εισηγητής του σεμιναρίου
και επιμελητής της έκθεσης

Είχε προηγηθεί τον περασμένο Μάιο (26-29/05/2016) στο Κέντρο Δελφών σεμινάριο με θέμα «Η Ιερότητα ως περιεχόμενο της φωτογραφίας και του κινηματογράφου» σε διδασκαλία του φωτογράφου και συγγραφέα Πλάτωνα Ριβέλλη.

Εγκαίνια Έκθεσης : Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2017, 19:00
Διάρκεια Έκθεσης: 28 Οκτωβρίου έως 19 Νοεμβρίου 2017

Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών
Δελφοί


www.rivellis.gr



 

Pragma Semimars / 7η Ομαδική Ετήσια Έκθεση Φωτογραφίας Εγκαίνια Σάββατο 23/09

αλλιώς

ανάποδα, όχι στραβά
 από την άλλη πλευρά, την αντιδιαμετρική, αυτή των εκατόν ογδόντα μοιρών απέναντι, την αντίθετη
 εκεί που, ιδανικά αποστασιοποιημένοι, μπορούμε να δούμε τα πράγματα διαφορετικά
 αλλιώς
 να ερμηνεύσουμε τον κόσμο, να υπονοήσουμε εικόνες μέσα από εικόνες, να πράξουμε αλόγιστα γιατί έτσι οφείλουμε στους πάντες, να αμεροληπτήσουμε γιατί αυτή, η αποδώ πλευρά είναι της καλής προαίρεσης, να επικρατήσει ό,τι μέχρι τώρα ήταν λανθάνον και να σύρει κι άλλα και μετά περισσότερα κι ακόμη πιο πολλά και να μην υπάρχει τέλος σ’ αυτό τον καλό πακτωλό
 για να υπάρξουν τα πράγματα
 αλλιώς
 για να είναι
 οι σεπτέμβρηδες προάγγελοι συναρπαστικών χειμώνων
 για να μην είναι
 μελαγχολικά μεθεόρτια καλοκαιριών
 γιατί, εβδομήντα φωτογράφοι, ισάριθμες φωτογραφίες και μία σχολή, επί μήνες έβλεπαν, πατούσαν το κουμπί, άκουγαν, μιλούσαν και σώπαιναν, ξεχώριζαν την ήρα από το σιτάρι
 άδραξαν
 έδρεψαν
 και τώρα εκθέτουν
 αλλιώς

Συμμετέχοντες

Αγγελική Δρούγου, Αγγελική Πατσάλη, Άγγελος Σωτηρόπουλος, Αλεξάνδρα Λοντ, Αλίκη Σκαλίδη, ;Αναστασία Μαντά, Άννα Ζάχου, Άννα Μπουρίτη, Άννα Τσιμπίδη, Αντώνης Αθανασίου, Απόστολος Γιάννας, Βαΐα Τράκα,Βασίλης Μπενάκης, Βασίλης Πρωτόπαπας, Βάσω Τάλια, Βούλα Τσιμπόκα;Γεωργία Τσακογιάννη, Γιάννης Αθανασόπουλος, Γιάννης Αρσενιάδης, Γιάννης Βελέντζας;Γιώργης Λιόγας, Γιώργος Γιαμπουράς, Γιώργος Δουμάνης, Γιώργος Ζάμπογλου,Γιώργος Μούγιος;Γιώργος Παλληκαρόπουλος, Γρηγόρης Παπανικολάου, Δανάη Κωτσάκη, Δημήτρης Παρασκευαΐδης;Εβελίνα Αντώναρου, Ειρήνη Σειραδάκη, Ελένη Ζαχαροπούλου, Έλλη Χαρίση, Εύη Τσάδαρη;Έφη Γριμάνη, Θανάσης Καλομοίρης, Θανάσης Πολυζωίδης, Θεοδώρα Σωτηροπούλου;Θεόδωρος Κατσίκης, Θοδωρής Παρασκευόπουλος, Θοδωρής Τσενόγλου, Θωμάς Μαζαράκος;Κάλη Σφουντούρη, Κατερίνα Καπετάνη, Κορίνα Γκοβόστα,Κώστας Λιάκος, Λιάνα Κουλούρη;Μάγδα Παναγιωτίδου, Μαίρη Τσουλούφα, Μάνος Χατζηλουίζος, Μαρία Μανωλοπούλου, Μαρία Μονάντερου, Μαρία Χριστοδουλάκη, Μαρίζα Καψαμπέλη, Μιχάλης Γοναλάκης, Μόνικα Κροντηρά ;Νικόλας Μαυρογιαννόπουλος, Ξενοκράτης Κωστάτος, Παναγιώτης Ντάνος, Παναγιώτης Σκαλκώτος, Πάνος Λαμπράκης, Πέτρος Ζήσου, Πόπη Σεβαστού, Ρούλα Ριφουνά, Σίσσυ Μπερτσιά;Σοφία Μοσχοβίτη, Σοφία Πισσία, Σπυρίδων Αναστασόπουλος, Σπυρίδων Κακούρης, Στάθης Μπαρούτσος, Στέλλα Παπαγιάννη, Σύλβια Τσιτζιλώνη, Χρυσαλένα Αντωνοπούλου.

Οργάνωση -Επιμέλεια

Θάνος Παπαδόπουλος

Κείμενο

Πάνος Ντάνος

Εγκαίνια Έκθεσης : Σαββάτο, 16 Σεπτεμβρίου 2017,  8μμ
Τα εγκαίνια της έκθεσης μεταφέρθηκαν για το Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου και ώρα 20.00
Διάρκεια Έκθεσης: 16 Σεπτεμβρίου έως  30 Σεπτεμβρίου 2017
Ώρες λειτουργίας : 12:00 -22:00

Μεθώνης 65 & Θεμιστοκλέους – Εξάρχεια
 Αθήνα

Είσοδος Ελεύθερη

www.pragma.gr